سلام
این اولین نوشته‌ی من توی ویرگول هست. هیچ وقت فکر نمیکردم که بالاخره یه روزی من هم بیام و یه ویرگولی بشم! اما بلاخره به لطف دوره نویسندگی دانشگاه مجبور شدم بیام اینجا و یه کم تمرین کنم و از نظرات بقیه استفاده کنم.
باید در همین ابتدا یه عذرخواهی کوچولو از همه خوانندگان این متن بکنم بلاخره متن اول هست و شما به بزرگورای تون می‌بخشید و این یه حرکته بیشتر به قصد یادگیری و نه خیلی چیز دیگه ای پس اگه محتوای فوق العاده ای نداره ببخشید.
یه چالش رو تمرین کردیم و از توی اون یه متنی دراومد گفتم برای شروع شاید خوب باشه که از همین متن شروع کنم...
کرونا؛ کی فکرش رو می کرد که این فاجعه تلخ و این خبر ترسناک می تونه در آینده جهان انقدر مهم و اثرگذار باشه کی فکرش رو می کرد که یه ویروس کوچولو که به چشم (غیرمسلح) هم قابل دیدن نیست این همه سر و صدا به پا کنه. من یکی که همون از همون اوایل می گفتم یه ویروسه دیگه!... زودی هم تموم میشه و میره... حتی شاید باور نکنید می‌گفتم تا قبل عید نوروز تموم میشه و با خیال راحت میریم مسافرت اما دیدم نه خیر ول کن ماجرا نیست! و همین جوری دراه جدی و جدی تر میشه. الان که توی آخرین ساعات آخرین پاییز قرن هستیم حتی نمی دونم می‌خواد تا کی ادامه داشته باشه و از خدا می‌خوام هر چی زودتر قالش کنده بشه و بره
جدای از همه این ماجراها و چیزهایی که گفتم و می‌شنویم تاحالا به این فکر کردین که این بدبختی و فلاکت بزرگ چقدر فرصت های عجیبی رو به وجود آورده؟! میدونین یا میدونیم که چه وجوه مثبت و خوبی هم داشته؟!
به نظر من (اصلا می‌خوام یه نظریه بدم) در کل جهان هیچ اتفاقی نمی‌افته مگر اینکه یک سری ابعاد خوب و بد در کنار هم داشته باشه و این میتونه خیلی در نوع زندگی کردن مون، نوع نگاه کردن مون و حس و حال مون به عالم رو تغییر بده
مثلا اینکه سرمون یه کم از کارهای روزمره الکی و چرت و پرت خلوت شد و تونستیم به خیلی چیزها عمیق تر فکر کنیم خودم به شخصه که توی این دوران کرونا اتفاقات عجیبی برام پیش اومد تونستم به آینده فکر کنم، به درسی که می خونم، به اینکه چه چشم اندازها و اهدافی رو دوست دارم و فکر می‌کنم خوبن که پیگیری بشن، چه مسیرهایی جلوی روی خودم دارم، چه کاری میتونم داشته باشم، چه شغلی و چه جوری کسب درآمد کنم و... اوه اگه بخوام بشمرم که خیلی زیاد میشه. بیاید و از این طرف بهش نگاه کنیم بیاین یه جور دیگه بهش نگاه کنیم
شاید باعث شد که حالمون خیلی بهتر بشه
نمی دونم
شاید!
پی‌نوشت: چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید
