
به نظر میرسد در میان نسل جوان و میانسال کمتر فردیست که دیبی عروسکی را نشناسد و با معکوس حرف زدنش خنده بر لبانش نقش نبسته باشد.
صدای بم و گرفته و کوتاه بیانش او را جدا از دیگر عروسکها ی مجموعه ی کلاه قرمزی کرده است.
چشمان ریز و بینی بزرگ علاوه بر تکیه بر عقل و هوش محدودش، کاراکترش را خندارتر کرده
شاخ های کوچک و سیاه روی سرش با آن دهان گشاد و مو و کرکهای روی دست و سر و لباس ژنده اش
بی شباهت به تصویر دیو واقعی نگارگری ها نیست!
البته بماند که دیبی بیشتر از دیوهای رنگین نگارگری به خرسی پشمالو نزدیک شده است.
خرسی شاخدار که هر حرفی که میزند منظورش دقیقا برعکس آن است و این را چند صد سال پیش فردوسی بزرگ در شاهنامه و داستان رستم و اکوان دیو بیان میکند.
فقط ما چون نمی خوانیم و نمیدانیم لابد
فکر میکنیم دیبی اولین دیویست که برعکس حرف میزند !
گویا معکوس بودن از عادات دیوها بوده و نه از لطف کلام و شیرین زبانی بلکه از شرارت آنها نشات میگرفت
فردوسی میگوید که رستم میدانست که دیو برعکس سخن می پذیرد !
و نه سخن اشتباه میگوید:
((همه واژگونه بود کار دیو))
بر این اساس و در مقابل پرسش دیو که میپرسد اورا در دریا بیندازد یا روی کوه ها
از او میخواهد که او را بر کوهی رها کند
تا او برعکسش را عمل کند و دریا را برگزیند
و از این طریق بتواند زنده بماند.
از این رو میبینیم که دیو در ادبیات ایرانی سابقه بلند و شگفتی دارد
بخوانیم و خلق کنیم
همچون کاراکتر شیرین دیبی که جایش را در میان نسل جوان باز کرد و یاداور کهنه ی نام دیوهای فردوسی شد.
@honarkhaneh