شهر غم ویرانه باشد تا ابد
دوری ات افسانه باشد تا ابد
شکوه ها دارم ز شام بی کسی
دست تو بر شانه باشد تا ابد ..
می زند سرمای دی چنگی به سازم بی امان
می زنم دستی به پرده خیره ام بر آسمان
پرتوی از دیده ات گر که بیافتد بر دلم
می سرایم بیش از این اشعار موزون و روان