انواع روشنکنندهها:
برای درآوردن پایههای اصلی (بیس،دکلره) مو باید مقداری از پیگمنتهای مو را خارج کرده و پیگمنتهای مورد نظر را به مو اضافه کنیم.
دکلره:
یکی از پر کاربردترین روشنکنندهها دکلره است. دکلره یا دکولراسیون به زبان ساده یعنی خارج کردن پیگمنتهای مو و معمولا برای روشن کردن موهای بالاتر از 3 تا 4 درجه استفاده میشود. قویترین دکلره با مخلوط کردن نسبت 1 به 1 از اکسیدان شماره 3، یا همان 12% به اضافه پودر دکلره است که روشنکنندگی در بالاترین سطح را دارا است.
نسبت 1 به 1 پودر و اکسیدان شماره 2 یا همان 9% روشنکنندگی متوسط را به ما خواهد داد و نسبت 1 به 1 پودر و اکسیدان شماره 1، یا همان 6 % روشنکنندگی ضعیف را به مو خواهد داد. (نسبت ترکیب به نوع مواد مصرفی نیز بستگی دارد. بهطور کلی در نهایت مواد باید حالت ماست نه سفت و نه شل به خود بگیرد.)
از دکلره قوی برای موهای سالم و تیره، روشنکنندگی تا پایه 9 و 10 استفاده میشود.
از دکلره متوسط برای موهای رنگ شده متوسط در پایه 3 و 4 و یا روشنکنندگی مو در حد 6 و 7 درجه استفاده میشود.
از دکلره ضعیف برای روشنکنندگی تا 4 الی 5 درجه و یا استفاده برای موهای ضعیف و نازک استفاده میشود.
برای روشن کردن مو در حد 2 تا 3 درجه میتوان از رنگ نیز استفاده کرد،ولی باید توجه داشت به دلیل این که رنگ قدرت خارجسازی ضعیفی برای پیگمنتهای طبیعی مو را دارد و اکثر پیگمنتهای مو باقی خواهد ماند نتیجه رنگ قهوهای خواهد بود. البته میتوان روی قهوهای مانور داد و قهوهای زرد، قهوهای قرمز و یا قهوهای سرد که به سبزی بزند در آورد.
روشنکننده بعدی دکوپاژ و یا شامپوی شیمیایی است که معمولا برای روشن کردن مویی به کار میرود که دارای پیگمنت مصنوعی است. منظور از پیگمنت طبیعی پیگمنت اصلی و طبیعی مو و منظور از پیگمنت مصنوعی همان رنگ دانههای داخل رنگها است که در زمان رنگ کردن به مو انتقال میدهیم.
این روشنکنندها معمولا در پیگمنتهای مصنوعی که قرمزی و آبی مو را تشدید کردهاند، (منظور رنگهای شرابی و با بیس اصل قرمز و رنگ مشکی پر کلاغی) استفاده میشود و بعد از آن دکلره استفاده میشود که پیگمنتهای اصلی و طبیعی مو را نیز به میزان نیاز کم کرده و آماده گذاشتن رنگ اصلی کنیم. از ترکیب به نسبت مساوی پودر دکلره، اکسیدان 1 و 2 و 3 (بسته به ضعیف و یا قوی بودن مواد) و شامپو که خاصیت رنگبری داشته باشد استفاده میکنیم و باید درنظر داشته باشیم که حتما بدون مواد نرمکننده باشد (چون نرمکنندهها خاصیت بستن کوتیکول مو را دارد و رنگپذیری و روشنکنندگی را ضعیف میکند) و یا شامپویی که از نظر بازه اسیدی و قلیایی جزء اسیدیها باشد.
استفاده از روشنکنندههای رنگی:
معمولا در تمامی کاتالوگها رنگی وجود دارد با علامت و شماره (000) که برای روشن کردن مو تا 3 الی 4 درجه استفاده میشود. این رنگ فاقد پیگمنت است و بعد از آن احتیاج به رنگ بعد از روشنکنندگی دارد.
رنگهای پایه 12 کاتالوگ نیز میتوانند جایگزین 000 باشند و بسته به میزان پایه روشنکنندگی میتوان از اکسیدانهای 3 و 2 استفاده کرد.
در کل فرایند روشن کردن پایه دکلره مو مستقیم اول به روی کوتیکول مو اثر گذاشته و باعث باز شدن پولکهای مو میشود. مواد به قسمت کورتکس مو نفوذ کرده و باعث خارج شدن پیگمنتها خواهد شد. دقیقا به این علت است که در حین کار روشنکنندگی مو تا مرحله نهایی آبکشی آخر به هیچ عنوان از نرم کننده نباید استفاده کرد.
ریمور :
ریمور فقط در صورتی استفاده میشود که مو رنگدانه مصنوعی در تناژ قرمز و آبی (همان شرابی و مشکی شماره 1) روی مو باشد.
در انواع برندهای رنگ مو به صورت یک مجموعه دارای 2 محلول 1 و 2 میباشد و در وقت استفاده به یک میزان مخلوط شده و روی موها گذاشته میشود و بعد از 45 دقیقه آبکشی و در صورت لزوم شارژ و دوباره با همان مکث 45 دقیقه بر روی موها میماند و بعد شسته میشود. بعد از پاک کردن پیگمنتهای مصنوعی وارد مرحله روشنکنندگی و خارج کردن پیگمنتهای اصلی میشویم. تنها نکته مهم در مورد استفاده از ریمور این است که در هنگام شستن مواد باید به شدت دقت شود چرا که اگر مواد هم چنان روی موها باقی مانده باشد به محض خوردن اکسیدان به مو پیگمنتهای قرمز و آّبی دوباره ظاهر خواهد شد.