
معنای زندگی مفهومی است که اندیشمندان در زمینههای مختلفی در مورد آن نظر دادهاند ، از روانشناسی و فلسفه گرفته تا ادبیات و دین
گرایش ما انسانها به داشتن معنا در زندگی امری بدیهی است چرا که نمیخواهیم زندگی پوچ و بیهدفی داشته باشیم ، بیهدف بودن نشاط و پویایی را از ما میگیرد برعکس آن در یک زندگی معنا در به خودمان و زندگی بیشتر اهمیت میدهیم ، به رشد و بهتر شدن خودمان میپردازیم و مهمتر از آن بهتر میتوانیم رنجها را تحمل کنیم به این دلیل که میدانیم بیهوده رنجی را تحمل نمیکنیم و در پس این رنجها ، معنایی نهفته است.
این که به چه اندازه زندگی را معنادار میبینیم و اینکه پدیدههای زندگی چه معنایی برایمان دارند ، به جهانبینی ما بستگی دارد.
موضوعاتی هستند که با آنها میتوانیم زندگی با معنایی بسازیم ، اما قبل از پرداختن به این موضوعات بگویم خمیرمایهی معنا یافتن زندگی گذر از خویشتن است ، انسان تنها موجودی است که قابلیت خودآگاهی و خود نظارهگری را دارد به همین خاطر توانایی فاصله گرفتن از خود و از خود فرا رفتن را نیز دارد ، ظرفیتهایی که ویکتور فرانکل (بنیانگذار نظریه معنا درمانی) آنها را لازمهی داشتن شخصیت سالم برشمرده است.
به قول آلن دوباتن (نویسنده و فیلسوف مشهور) :
اینطور که معلوم است تنها خوشحال کردن خودمان در زندگی کافی نیست.