
صنایع خلاق، به چرخه هایی از خلق، تولید و توزیع کالاها و خدمات اطلاق میشود که خلاقیت و سرمایه فکری را به عنوان ماده خام به کار میگیرد.
طبق تعریف آنکتاد، صنایع خلاق به چهار دسته: میراث فرهنگی، محصولات هنری و محصولات مبتنی بر آفرینش های کارکردی، تقسیم میشوند.
صنایع خلاق به عنوان صنایعی که خلاقیت علمی، هنری، اقتصادی و فناورانه را توأمان در بر میگیرد دارای جایگاه ویژهای در اقتصاد کشورها می باشد. تا حدود بیست سال پیش، مفاهیم صنایع خلاق و اقتصاد خلاق وجود نداشتند، اما امروزه بهعنوان بخش پویا، مهم و در حال رشد اقتصاد جهانی به شمار میآیند.
همانطور که از تعاریف فوق مشخص است یکی از نزدیک ترین صنایع به مفهوم اقتصاد مقاومتی، از میان صنایع متعدد و متنوع پیشروی کشور برای برنامه ریزی، سیاستگذاری و سرمایهگذاری، "صنایع خلاق" است.
صنایع خلاق اکنون بسیار مورد توجه قرار گرفته است و نقش صنایع خلاق و اقتصاد خلاق در دوران کرونا می تواند بسیار پررنگ باشد.
به دلیل آنکه صنایع خلاق مبتنی بر ذخایر فرهنگی یک ملت شکل میگیرد، آن را هم مفهوم با صنایع فرهنگی می دانند. بر همین اساس این صنایع مردم بنیاد بوده و درونزا هستند.
میراث فرهنگی و صنایع دستی، اسباب بازی، موسیقی، گردشگری و موزه داری همگی زیر مجموعه هایی از صنایع خلاق هستند که نشان از مردم محوری بودن و درونزایی و برونگرا بودن این صنعت دارند.
منابع:
برنامه زیست بوم شرکت های خلاق
شتابدهنده هاوش