
تصمیم جدی برای بالا بردن اعتماد به نفس یک بار برای همیشه
چیزی که توانمندیها و قابلیت های نهفتهی انسان را متبلور میسازد اعتمادبهنفس است.
اعتمادبهنفس نوعی باور است که منجر به احساس خود کارآمدی خواهد شد و فرد نسبت به توانمندی های خودش اطمینان میابد.
اعتمادبهنفس ارتباط تنگاتنگی با عزت نفس یا باور خود ارزشمندی دارد به اینگونه که باور به توانمندی های خود (عزت نفس) در زمینه های مختلف منجر به ایجاد احساس ارزشمند بودن در ما میشود و این احساس ارزشمند بودن موجب باور و اطمینان بیشتر نسبت به توانمندی هایمان می گردد و در نتیجه در یک چرخه مثبت قرار خواهیم گرفت (عکس آن نیز صادق است)
بیایید به گونهای متفاوت به اعتمادبهنفس بنگریم :
معمولا تعریف ما از یک فرد با اعتمادبهنفس این گونه است :
فردی که در ارتباطات احساس خجالت نمیکند و پر رو و با جسارت برخورد میکند که معمولا هم فرد جذابی است!
اما این برداشت از اعتمادبهنفس مربوط به کسانی است که در روابط میان فردی باور خود کارآمدی و اعتمادبهنفس بالا دارند در صورتی که اعتمادبهنفس میتواند در زمینه های مختلفی بروز پیدا کند ، البته چون انسان موجودی اجتماعی است ، به گونهای که شکوفایی استعداد ها و خلاقیت و همچنین ارضای نیاز های عاطفی اش در گرو ارتباطات میان فردی است ، داشتن اعتمادبهنفس بالا در این زمینه از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
خبر خوب اینجاست که اعتمادبهنفس نیز با آموزش و تمرین مستمر قابل تقویت است.
برای شروع کار بایستی عوامل کاهش اعتمادبهنفس را بشناسیم:
۱) شکاف بین خود واقعی و خود آرمانی
خود واقعی باور های ما در مورد خودمان است. خود آرمانی چیزی است که دوست داریم باشیم.
اگر نگرش ما نسبت به خودمان با چیزی که میخواهیم باشیم بسیار متفاوت باشد نوعی حس ناکامی به ما دست میدهد که سبب کاهش اعتمادبهنفس میگردد.
۲) مقایسه های ناعادلانه
همهی ما انسان ها جنبه هایی را در وجود خویش داریم که دوست داریم جزو شخصیت ما نبودند ، شاید زود از کوره در میرویم یا اینکه به اندازه کافی جذاب نیستیم ، شاید هم در پر حرفی و کاربرد لغات با چالش مواجهیم یا هر چیز دیگری که بخش منفی وجود ما را شکل میدهد.
هر کسی بهتر ا ز دیگران نسبت به بخش منفی خود اشراف دارد.
احساس سرخوردگی زمانی رخ میدهد که بخش مثبت دیگران را با بخش منفی خودمان مقایسه میکنیم چرا که معمولا بخش مثبت آنها را میبینیم.
خطای دیگری که هنگام مقایسه انجام میدهیم آن است مه شرایط خودمان را ملاحظه نمیکنیم ، شاید فرد جذاب خانواده ناکارآمدی مثل ما نداشته باشد ، شاید در محیطی بزرگشدهایم که ما را عصبانی بار آورده باشد ، شاید مسائل ژنتیکی و موروثی سبب برجستگی بخش منفی ما شده است. همه اینها را باید در نظر بگیریم تا حس سرزنشگرانه ی دائمی نسبت به خودمان نداشته باشیم.
خیلی از واقعیت های زندگی را باید بپذیریم در صورت پذیرش است که میتوان شروع به تغییر کرد.