(هیچکس)

نویسنده:ملینا کاظم پور

فصل:اول

رده سنی:9 تا 20 سال

بوسه ای به گونه آرتان کوچولو زدم و با بغض کیفم رو برداشتم با استرس از پله ها پائین رفتم و سریع سوئیچ ماشین رو برداشتم و سوارش شدم و گاز دادم هر لحظه پشیمون میشدم بعد خودمو دلداری میدادم حق داشتم اونا به من اهمیت نمیدن بعد کلی کلنجار رفتن با خودم تصمیم گرفتم دیگه برنگردم با سرعت رانندگی میکردم که همین لحظه گوشیم زنگ خورد با استرس به صفحه گوشیم نگاه کردم سیلوانا بود رفیق صمیمیم آب دهنم رو قورت دادم و گوشی رو برداشتم و زدم رو بلندگو

-الو

سیلوانا-سلام دختره احمق چرا گوشی رو جواب نمیدی

-باز شروع کردی

سیلوانا-دیروز نزدیک 50 بار بهت زنگ زدم

-ببخشید خواب بودم بعدش رفتم کلاس شنا

سیلوانا-ببخشید خواب بودم یه حرف جدید بزن

-سیلی زنگ زدی اینا رو بگی؟

سیلوانا-عه چند بار گفتم بهم نگو سیلی

-اوف کارتو بگو

سیلوانا-کجایی؟

-بیرونم

سیلوانا-مثلا کجا؟

-باشه بابا میخوام برم انگلیس

سیلوانا-چی کی؟؟الان کجا هستی؟

-خانوادم نمیدونن

سیلوانا-یعنی چی!؟

-سیلوانا خودت که میدونی من براشون مهم نیستم

سیلوانا-این چه حرفیه آخه؟اصلا کسی رو اونجا میشناسی؟

-آره دوست قدیمیم اونجا هست

سیلوانا-ای خدا به تو چی بگم

-خب حالا کاری نداری؟

سیلوانا-نه مواظب خودت باش رسیدی بهم زنگ بزن بای بای

-باشه عزیزم خداحافظ

گوشی رو قطع کردم و نفس عمیقی کشیدم

شاید رفتنم اشتباه بود!