شعر جدیدم

هرچند كه از كل جهان دست كشيديم

آنطور كه بايد، دل خود را نبريديم

چشمان تو باعث شده خورشيد بگردد

از گردش اين دايره ها خير نديديم

تا اینکه دل از عقل، نصیحت بپذیرد

از غیره و همسایه فقط طعنه، شنیدیم

يك عمر فقط خاطره ها همسفرم بود

در نيمه ي اين راه به بن بست، رسيديم

در منظره ها، مثل دو تا رود موازي

با شهوت درياچه به مرداب رسيديم

در حسرت يك مرگ، به ساعت شده خيره

از چرخش اين عقربه ها درد كشيديم

حسین بیدکی (بیدا)