اول از همه اگر پست قبلی منو نخواندید،بروید و بخوانید چون این پست تحلیل پست قبلی است.
اما قبل از اینکه شروع کنم هدف از نوشتن این مطالب رو برای شما بگم.احتمالا شما هم مثل من یک نوجوان هستید و شاید هم در دبیرستان یا مدرسه کتاب بردید یک روز یکی از همکلاسی هایم یک کتاب 400 صفحه ای اورد دبیرستان خیلیها او را مسخره کردن،پس از آن روز به فکر این پرداختم که چرا جامعه از فرهنگ کتابخوانی زده شده است.نظر های زیادی وجود دارد اگر نظر متفاوتی دارید ممنون می شویم به اشتراک بگذارید.

خوب بریم برای تحلیل شخصی:
خلاصه داستان درباره یک پسر واقعبین که از خیالبافی بداش میاد اما یک روز دوست خیالی بچگیاش به زندگی بر می گردد و با مشکلات مختلف سر و پنجه نرم می کنند.
احتمالا همه شما بین خیال و واقیت گیر کردین،یعنی اینکه بین پذیرفتن واقیت یا پذیرفتن خیالات برای درک بهتر تصویر زیر بهترین چیز برای این است.

در کل این کتاب به ارزشمند بودن خیال می پردازد.
اگر نتیجه متفاوت از این کتاب داشتید ینویسید و درباری بحث می کنیم.
اگر کتابی مد نظر شما برای معرفی آن است حتما بگید.