
حال زمین خوب نیست. بیایید به دادش برسیم.
صدای فریادش را میشنوم که دست یاری به سویمان گشوده است. کره زمین خانه ماست. عجیب است که برای نگهداریاش دل نمیسوزانیم.
نميدانم چرا همه ما منتظريم يك معجزه شود تا كره خاكي از شر اين همه «پسماند»، «زباله»، «آشغال» يا هر چه شما اسمش را ميگذاريد راحت شود و يك نفس آسوده بكشد. يا نه، شايد فكر ميكنيم زمين خودش بايد آستينهاي همتش را بالا بزند و كاري كند.

عجیب است که بیرون چهاردیواری خانهمان را حریم شخصی نمیدانیم. آسوده زباله میریزیم.
توی خانه وسواس عجیبی برای تمیزی داریم. همه جا برق میزند و کسی حق بر هم ریختن نظم را ندارد، اما همین که پایمان به کوچه میرسد بیرحم میشویم. انگار آدم این کره خاکی نیستیم.
پاکتهای زباله را توی کوچه و جوی آب رها میکنیم و فکر هم نمیکنیم این رفتار غیرفرهنگی چه بلایی سر خانه اصلیمان میآورد.

با صنعتی شدن زندگی بشر و پیشرفت تکنولوژی در قرنهای اخیر، بحرانهای زیستمحیطی زیادی توسط انسانها صورت گرفته است.
سوختهای فسیلی، افزایش تولیدات صنعتی، تبدیل جنگلها به مزارع زراعتی، نابودی کوهها، تغییر مسیر رودخانهها، قطع بیرویه درختات جنگل، روشهای نادرست استفاده از خاک و دهها تغییر دیگر از دستهگلهای بشر امروز است.

متأسفانه ما فکر نمیکنیم که اگر حال زمین بد باشد، خانهها هم دیگر جای امنی برای نفس کشیدن نیست.

نگهداری از زمین تأمین امنیت خودمان و بچههای نسل بعدمان است.
هر کاری میکنیم و باید بکنیم بیمنت است و از سر وظیفه. برای نجات زندگی است!

#پیک زمین