مادرت

مرغ دلم پر می کشد امشب به سودای دیدار رویت

من شکسته دل منتظر یک نگاه تو

یگ نگاه پر از عاطفه پر از نیاز تو

اشک در چشمانم حلقه میزند و دردی کهنه درسینه ام احساس میکنم

هنوز رنج دوری تو بر دلم است هنوز نگاه من بدرقه راهت است

بیا بیا ای غنچه ی شکفته ی من دستم بگیر و به خانه ات ببر

من همان هستم همان آشنای قدیمی همان کسی که به

بهانه ای تو را به آغوش می کشید تا بار دیگر بوی یاس به مشامش برسد

بیا ای غنچه ی شکفته ی من دستم بگیر و به خانه ات ببر من مادرت هستم

به یاد مادرهای عزیز در خانه سالمندان که منتظر فرزندانشان هستن

بهانهای تو را به آعوش میکشید بهانه