
من به فردایِ سپیدی
شود این نور امیدی
بنشینم،سر راهی
شاید این راه؟
گذرگاه تو باشد!
من همان زخمِ زمینم
همه جا کرده کمینم
یک نفر بیل به دستش
می زند پا به یقینم
عشق بر جاست
همین جاست
راهِ رفتن، به
خدا،
هست مهیاست
تو اگر عشق،
شناسی!
نظری کن به زمین
خاکِ من آنجاست.
#زهرا -چنانی زاده