
چه باورِ سختیست
کسی مرا دیوانهوار
دوست دارد.
در همین حوالیست،
همآغوشِ لحظههای
تنهایی.
من او را باور دارم.
او دیر،
پا در زندگیِ رو به اتمامِ
من گذاشت.
میخواهم اندکی
بیشتر زنده بمانم.
میخواهم
خندههایی را
که هیچوقت از درونم
به لبهایم
شکوفه نزدهاند
را زنده کنم.
این بار
میخواهم
در بندِ قوانینِ
زندگی نباشم.
اشتباه کنم،
خطا کنم.
و این بار،
میخواهم
اندکی که زنده هستم،
عشق را
با تمامِ وجودم
تجربه کنم.
شاعر-زهرا
چنانیزاده-۱۴۰۴
چنانیزاده-۱۴۰۴