
هوای در سرم دارم
که در وصفش نمیگنجد.
به هر آیین که رو کردم،
زِ عشّاقش رهی بردم.
من آن دیوانهیِ مستم،
شرابِ عاشقی دستم.
به مخلوقم خبر دادند،
من آن پیمانِ بشکستم.
سزاوارِ جفا هستم،
اگر معبود میگوید:
از این فقدان
گذر کردم،
که در جانم نمیگنجد.
شاعر: زهرا چنانیزاده
۱۴۰۵