
به دردی مبتلا گشتم
که نامش را تو میدانی.
مسیری را که گم کردم،
نشانش را تو میدانی.
به باورهای یک کودک
قسم خوردی که میمانی.
تمام عمر میگشتم،
رهی جویم زِ درمانی،
در این غفلت کجا یابی
چو من معشوق،
قربانی،
شدم بدنام این کوچه
که جویم از تو یک نامی.
مبادا این ستم باشد؟
رقیبم پشت در باشد.
به دردی مبتلا گشتم،
بگو هستی و میدانی؟
#زهرا_چنانیزاده-۱۴۰۵