آخرخزانم

من

آخرِ خزانم،

بی‌برگ

و بی‌نشانم

یه فصلِ

سرد و خسته،

خشکیده

در درونم.

من

یادگارِ عشقم،

نفرینِ

سرنوشتم.

من

یک صدایِ

خسته،

با یک

دلی شکسته،

در

لابه‌لایِ عشقم.

شاعر: زهرا چنانی‌زاده

۱۳۸۳