عمریست که میتازم،
در بندم و میسازم.
در پیچوخمِ این راه،
گم گشتم و میبازم.
افسونگرِ این شعرم،
فریادِ پرآوازم.
در بندم و در بندم،
آشوبم و خُرسندم.
معشوق نمیداند،
من کوهِ دماوندم.
خاموشم و در سینه،
آتشکده ی صبرم.
شاعر: زهرا چنانیزاده
۱۴۰۵