
امشب، شب تولد نوریه که قلبها رو روشن میکنه. شب میلاد حسینیه که اسمش، طنینِ آزادیه. توی این شب، انگار یه آرامش عجیبی توی دلم نشسته. یه حسی مثلِ امید، مثلِ یه تولدِ دوباره.
حسین جان… اسم تو، یه ترانهی عاشقانهاس توی گوش زمان. یه قصهی ایثاره که هر بار خوندنش، دلم رو آتیش میزنه. انگار توی تکتکِ لحظههای زندگیمون، یه چیزی کم داریم. یه چیزی شبیه به تو.
امشب، دلم میخواد بشینم یه گوشه و فقط به تو فکر کنم. به اون لبخند مهربونت، به اون چشایِ نافذت، به اون قلبی که برای همه، جا داشت. دلم میخواد یه بار دیگه صدایِ لالاییِ مادرت، حضرت زهرا (س) رو بشنوم، وقتی که تو رو توی آغوش میگرفت و به فرشتهها نشون میداد.
امشب، من پر از حسِ سپاسگزاریام. سپاسگزارِ اینم که تو رو داریم. که میتونیم بهت پناه بیاریم. که میتونیم با تو، معنایِ زندگی رو پیدا کنیم. آخه مگه میشه که اسمت، امیدِ دلامون نباشه؟
توی این شب عزیز، از تهِ دلم ازت میخوام که نگاهمون کنی. که دستامون رو بگیری. که قلبامون رو پر از نور خودت کنی. حسین جان… تولدت مبارک…❤️✨️

این گلسرهای خوشکل رو از یه مامان و دختر خریدیم. پسرم همیشه اصرار داره که از خانمهایی که با بچههاشون گوشه خیابون چیزی میفروشن خرید کنیم. قصد خرید گل سر نداشتم واقعا.چون دخترم همه رو گموگور میکنه و خراب میکنه. اما خیلی ناز بودن این گل سرها برای همین برای خواهرزادههام و برادرزادم گرفتم تا این چند روز عیدی بهشون بدم.. خیلی نازه مگه نه؟😍
کرجیها روبهروی پاساژ جاوید یه خانم همیشه با بچههاش میشینه.. خرید کنید ازش.