
امشب، در دل سکوت شب، قصهی امام کاظم را برای بچهها تعریف کردم. دستهای کوچکشان را در دستانم گرفتم و آنها را به دالانهای تاریک زندان بغداد بردم، جایی که امام کاظم با صبر و ایمانش در برابر ظلم ایستادگی کرد.
۳تایی شروع کردیم به امام رضا(ع)، حضرت معصومه(س) و امام زمان(عج) به مناسبت شهادت این امام بزرگوار، تسلیت گفتیم.
امشب خانهی ما رنگ و بوی کاظمین گرفت...
دلمان هوایی کاظمین شد.
امشب، در خانهی ما، نسل جدیدی به تاریخ و فرهنگ غنی شیعه پیوند خورد. آنها امام کاظم(ع) را شناختند، با شخصیتی که سالهاست به عنوان نماد عشق و ایمان در دلهای مردم جا دارد.
خاطرهی امشب همیشه در ذهنمان باقی خواهد ماند و نوری در دلهای کوچک بچهها خواهد بود.
دعای اخر همهی قصهها اللهم عجل لولیک الفرج
پ ن: یادش بخیر این عکس رو اردیبهشت از حرم گرفتم💔 دلتنگم