
بهمن که از راه میرسه، انگار تقویم قلبم ورق میخوره به روزهای رنگارنگ عاشقی. اولین نفسهای بهمن با تولد پدری که مثل کوه پشتم بوده، آغاز میشه؛ انگار خدا یه فرشتهی زمینی رو به من هدیه داده.
روز سوم، قلبم از شیرینی لبخند دخترم پر میشه، هدیهای آسمانی که زندگیام رو روشن کرده.
دوازدهم بهمن، قلبم برای مادری پر میکشه که تمام وجودم فدای مهربونیهاشه؛ مثل یه فانوس دریایی که مسیرم رو روشن کرده.
بیست و چهارم، ستارهی زندگی پسرم در آسمون دلم طلوع میکنه؛ انگار دنیام رنگ و بوی تازهای میگیره.
بهمن، تو نه فقط یه ماه، بلکه یه قصهای پر از عشق، خانواده، و خاطرهای بیانتها هستی. این ماه برای من، یه جعبهی جواهره، پر از لحظههای ناب و تکرار نشدنی.