جنایتی هولناک در اتاق مهمان
این کتاب روایتگر داستان اتاقی مرموز و مرگبار است که جان تمام ساکنین قبلی آن را گرفته و باقی را وادار به خودکشی کرده است.
نام کتاب: اتاق مهمان
نویسنده: دریدا سی میچل
ژانر: وحشت، تریلر
من زهرا جعفری هستم و این توضیحات رو برای چالش کتابخوانی طاقچه تهیه کردم. امیدوارم که لذت ببرید و براتون مفید باشه.
لیزا دختری است که با افسردگی و کابوس های شبانه وحشتناکی دست و پنجه نرم میکند. کابوس هایی که متعلق به اوست اما نمیداند از کجا سرچشمه گرفته و به هیچ وجه دست از سرش برنمیدارند.
لیزا از طریق آگهی اتاقی را در خانه ای بزرگ اجاره میکند که متعلق به زوج عجیبی است که همراه او در آن خانه زندگی میکنند. از همان ابتدا متوجه رفتار مرموز و خصمانه جک که صاحب خانه است میشود و درمییابد که او قصد دارد رازی را در آن خانه پنهان کند.
لیزا به دنبال کشف حقیقت، نامه ها و نوشته هایی در اتاق خود مییابد که نشان میدهد شخصی در آن اتاق خودکشی کرده است. او احساس میکند باید به دنبال نشانی از کسیکه در این اتاق مرده است بگردد و ارتباط او و این خانه مخوف را کشف کند.
در این حین صاحبان خانه که به لیزا مشکوک شده اند با انجام اعمالی وحشیانه سعی در بیرون کردن او و حتی دیوانه نشان دادن لیزا جهت بستری در تیمارستان روانی دارند.
از طرف دیگر خانواده لیزا نیز اصرار دارند که او بیمار است و کابوس های شبانه او همگی ساخته ذهن او هستند و باید زیر نظر روان پزشک درمان شود. از این جهت مدام او را مانند کودکی که میخواهد به خود آسیب بزند زیر نظر دارند و از او خواهش میکنند پیش روانشناسی که دوست قدیمی پدرش میباشد برود و روند درمان را بگذراند. که در این بین لیزا متوجه میشود بین پدر و مادر، دکتر روانشناس و خانه ای که در آن زندگی میکند و ماجراهایی که در آن خانه عجیب رخ داده ارتباطی تنگاتنگ وجود دارد که همه افراد سعی در مخفی کردن آن از لیزا دارند.
لیزا اما به کمک دوست پسر سابقاش از هیچ تلاشی در راه پرده برداشتن از رازی که همه سعی در پنهان کردن آن دارند فروگذاشت نمیکند و در نهایت رازی جنون آمیز را برملا میکند که به گذشته و کابوس هایی که میبیند مربوط میشود.
کتاب شروع خوب و جاذبی داره و تا حد خیلی خوبی از همون ابتدا مخاطب رو کنجکاو به ادامه دادن میکنه. ولی تا اواسط کتاب یه مقدار روندش کند میشه و خواننده شاید از اینهمه سوال بی جوابی که براش ایجاد شده خسته بشه. اما دقیقا از نیمه دوم کتاب داستان جوری پیش میره و ذره ذره معما ها رو حل میکنه که نمیتونی کتاب رو زمین بزاری.
داستان برای من بیشتر از اینکه ترس و وحشت به همراه داشته باشه یه حس درد و رنج عمیقی رو منتقل میکرد. نویسنده به خوبی تونسته بود حال و هوای آدم ها رو توصیف کنه و اون دردی که همراه داشتن رو به مخاطب هم برسونه. ولی در شخصیت پردازی خیلی عملکرد قابل قبولی نداشت و تا حدی سرسری شخصیت ها رو معرفی میکرد و بعد از اون هم دیگه سعی در شناخت اون ها نداشت.
از پایان کتاب هم راضی بودم. به تمام سوالاتم پاسخ داده شد و معمایی توی ذهنم باقی نموند البته جمع بندی داستان به قدرتمندی تنه میانی ماجرا نبود و ترجیح میدادم علت این ماجراهای وحشتناک کمی منطقی تر و با جزئیات بیشتری همراه باشه تا بخوبی بتونم درکش کنم اما متاسفانه صرفا فهمیدیم چه اتفاقاتی رخ داده و نویسنده نتونست اون حس و حال رو منتقل کنه.
اما در نهایت مثل خیلی از داستان های ترسناک درد و وحشت رو در جان خواننده رها نکرد بلکه خیلی تسکین بخش انتهای کتاب رو به سرانجام رسوند.