من گم شده ام .
من آرامشم ، ثباتم ،را در کوچه های کودکی ام جا گذاشتم.
نمی دانم کی بود؟
نمیدانم چه شد ؟ که اینقدر با شتاب کوچ کردم به بزرگسالی.
من خنده های بی غمم را،شادی های بی علتم را
در لابه لای دفتر کودکیم جا گذاشتم
و اکنون سال هاست که در پی آن دنیای بی غم کودکی میگردم و نمی یابم.
دوست دارم چشمانم را ببندم و هنگامی که باز میکنم خود را در میانه کوچه کودکی بیابم .
و در همان دم زمان متوقف شود .
و من بار دیگر تمام عزیزانم را جوان و شاداب ببینم .
و دیگر آرزو نخواهم کرد که ای کاش زودتر بزرگ شوم.
دوست دارم در گوش تمام کودکان دنیا آرام نجواکنم
که عزیزکم ،عجله نکن ،با آرامش در آغوش کودکی بمان
دنیای بزرگسالی سخت غریبه است
دلت تنگ خواهد شد برای دم به دم کودکیت.
من گم شده ام
راه خانه کجاست؟؟؟؟؟؟!!!!!
