
اولین بار است که می خواهم از تو بنویسم ،ولی ذهنم خالی است از کلمات.
پر از حرفم ، ولی....
تا شروع میکنم به نوشتن
همه چیز در برابر چشمان ذهنم سفید می شود.
پر از تلاطمم ، طوفانم ، ساحل آرامشم کجاست؟
قبل از این ها در آغوش مادر ، یا درنگاهش می یافتم
اما ، اما حالا مادر هست و....
آغوشش هنوز هست و....
ولی ،ولی مرا توان گفتن نیست
پر از تردیدم، پر از ترسم .
ولی .....
ولی در بین تمام اینها ،انچه دست نخورده باقی است
خواستن توست ، تو را می خواهم با وجود اینکه تمامی قوانین مرا از تو می رانند.
فقط مانده ام حیران ، در تو چه جاذبه ای پنهان است، که اینچنین مرا به خود می خوانی.
و می ترسم ، می ترسم که در موردش راه به خطا روم و تو آن ندای درونم نباشی.
و می ترسم ، و باز می ترسم ،که تو همان ، من گم شدهام باشی و برای همیشه از دستت دهم .
و فرصت داشتنت را هر چند کوتاه ،هر چند پنهان از دست بدهم.
و من بمانم و آهی ابدی
مهسا
مهسا 1404/02/25