
پرنده ای کوچک را دیده ای ،که تازه اسیر قفس شده؟
تپش های قلب کوچکش را دیده ای ؟
ببین چگونه از روی پوست پیداست!!!
در کنج قفس با ترس نشسته و چه غریبانه به زوایای قفس می نگرد.
با کوچکترین صدایی قلبش از جا کنده می شود .
پرنده از جا می پرد.
خواب به چشمان خسته و ترسیده اش نمی نشیند .
هراسان از هر صدایی به اطراف می نگرد.
گشنه است ،تشنه است ولی...
ولی هیچ چیز به جانش نمی نشیند.
دم به دم و لحظه به لحظه ی قفس برای پرنده تکرار اضطراب است و انتظار.
واین حال من است بی تو...........
مهسا 1404/01/09