
صدای پرانرژیش از پشت تلفن میپیچه توی گوشم. با هیجان از اتفاقات روزش برام میگه. جملات رو با سرعتی پشت سرهم ردیف میکنه که به من اجازه حرف زدن نمیده! خندهام گرفته بود و همچنان مشتاق شنیدن ادامه صحبتهاش بودم.
+توی تاکسی نشسته بودم و منتظر بودم که یه مسافر دیگه بیاد تا راه بیفته، حدس بزن کی اومد کنارم نشست. دوست دوران دبیرستانم که سالها ندیده بودمش. عجیب بود که هردومون زود همدیگه رو شناختیم! کلی گپ زدیم و بعد تصمیم گرفتیم جلوی یه کافه که توی مسیرمون بود پیاده شیم. تا حالا اون کافه رو نرفته بودم، وافلش عالی بود، یادم باشه دفعه بعد که اومدی اینجا حتما با هم بریم. البته فضاش یکم عجیب بود. پر از آدمهایی با تیپهای کژوال و شبهروشنفکری! یکیشون با خودش گربهاشو آورده بود داخل کافه. راستی قضیه اون گربهای رو که بچه بودم بهم چنگ انداخت بهت گفته بودم؟ الو؟ هنوزم صدامو میشنوی؟
_آره هنوزم صداتو میشنوم. هنوزم که هنوزه به حرفات گوش میدم. حتی حالا که دیگه نیستی.
برای یه لحظه حواسم به محیط اطرافم جلب شد. نفس عمیق کشیدم و به راهم ادامه دادم. به قدم زدن بدون تو، و در جایی خیلی دورتر از تو.