من نتونستم دائم از خودم عبور کنم
نتونستم مثل جین ایر برای غذایی که نخورده بود خدا رو شکر کنم
نتونستم مثل جین ایر برای رنج هایی که در زندگی میبره معنایی نوع پیدا کنم
نتونستم مثل اون زن بودن رو در کوچه ای خلوت و تنها برای لحظاتی تجربه کنم
نتونستم توی روزمرگی هام خوردن یه لیوان چای و کیک کاکائویی رو جزئی از دلگرمی های عصرونم بدونم
من توی شب هام نتونستم مثل چشم های جین ماه رو برای یک بار بی ابر تصور کنم
من تمام این نتونستن ها رو هیچ موقع در کتاب تمام نشده جین ایر فراموش نمی کنم
