
?به قلم:الیاس شیخی«آذر۱۳۹۹»
مدعی را دیو در دیوان رمید
هم خرد را خست و هم جان را درید
«مولانا»
سرزمین ایران در تاریخ غیر رسمی خود و بنا به شواهد باستان شناسی بی شمار صاحب تمدن چندین هزار ساله ایست تمدنی که پیشینه اش
به هزاره های پیش از میلاد مسیح بازمیگردد و از غنای فرهنگی وتمدنی بس درخشان و گاه کمتر شناخته شده ای برخوردار است اما به رغم این گذشته کهن، غنی و مستندتاریخ ایران قدمتی دوهزاروپانصد ساله دارد وبه طور رسمی از دوران هخامنشیان شروع می شود و ازآن گذشته های کهن تر، تنها سلسله ها وامپراطوری های عیلام وماد توانسته اند تا حدی و آن هم در اندازه بیان مقدمه شکل گیری امپراطوری هخامنشی وارد تاریخ رسمی ایران شوند.
در طول تاریخ این سرزمین انسانهای بی شماری به دنیا آمده اند مدتی زندگی کرده و از دنیا رفته اند بسیاری از این افراد به دست فراموشی سپرده شده اند وفقط نام تعداد محدودی ازآنها بر صفحه تاریخ کشورمان باقی مانده است این ماندگاری ناشی از تاثیری است که این افراد بر زندگی سایر انسان ها داشته اند و نام آن ها را در ردیف تاثیرگذارترین های تاریخ این سرزمین ثبت کرده انداین چهره های اسطوره ای و تاثیر گذار عمومأ از دنیای مذهب،
فلسفه، سیاست، علم وهنربوده اند که به شکل واقع بینانه طی این دوهزار وپانصد سال تاریخ رسمی این سرزمین به طور تقریبی 250چهره اسطوره ای و تاثیر گذار و تاریخ ساز پدیدار گشته اند و پا به منصه ظهور نهاده اندبه عبارتی می توان گفت هر یک قرن یک انسان پاک باخته در این سرزمین پا به عرصه وجود نهاده، که یقینأ خداوند طبق حکمتی و رسالتی این چهره های ارزشمند را برای ما متجلی ساخته و وجودشان در بین ما یعنی دنیایی بادرجات والای عنایات و نعمات ومواهب بینظیر خداوندی در جهت متحول شدن و رشد و بالندگی ما بوده است
بنابراین حفظ حرمت و قداست این بزرگقامتان از وظایف عرفی و عقلانی است که برعهده ما بوده است که منطقاً ناسپاسی و بی مهری نسبت به این بزرگاندیشان عقوبتی بس سنگین در پی داشته که شوربختانه در طی ادوار تاریخی عموما عملکرد ما همینگونه بوده است و ما تاوان بیلیاقتی های خودمان را پرداختهایم و درهای خیری که خداوند بر روی ما گشوده، خودمان همان درهای خیر را بستهایم که به یک مورد آن در اینجا میپردازم.
*امیر کبیر، صدر اعظم ایران*
در دوره ناصر الدین شاه که بهوسیله افراد فرومایه و سخیف در حمام فین کاشان به قتل رسید و جسد اورا به عراق منتقل و در کربلا به خاک سپردند.
۱۶۸ سال پیش برنامه واکسیناسیون به فرمان امیر کبیر آغاز شد، مدتی بعد از عملیاتی شدن طرح فراگیر واکسینه کردن مردم علیل و بیمارناشی ازآبله خبر به امیرکبیر رسیدکه بعضأ به وسیله برخی از افرادصاحب نفوذ شایعه نمودهاند که تزریق واکسن باعث ورود جن به خون و بدن آدمی خواهد شد
لذا امیرکبیر دستور داد چنانچه فردی تمرد جوید از واکسینه شدن، باید پنج تومان جریمه بپردازدولی چون نفوذ کلام افراد ناآگاه و جاهل در مردم بیشتر بود قشر ثروتمند با پرداخت جریمه ازدریافت واکسن سرباز زدند و بخشی از توده مردم نیز در خانه ها پنهان شدند علی رغم اینکه مردم با چشم خود نظاره گر بودند که تعداد زیادی از همنوعان و هم وطنانشان میمیرند ولی رغبتی از خود نشان نمیدادند واکسینه شوند. این صحنه ها امیر کبیر را به گریه وامیداشت. در این اوضاع میرزا آقاخان آهسته به امیرکبیر میگفت :اینکه در اثر نادانی خودشان است بگذار بمیرند.
امیر در پاسخ گفت :
در واقعیت امر ،ما نیز در نادانی آنها مسئولیت داریم چنانچه مدرسه و مکتب خانه بیشتری ساخته بودیم جهل گسترده ای حاکم نبود والبته این تنها روزی نبود که امیر کبیر گریست بلکه او ۱۱۸۸روز که نخست وزیر بود هر شب از جهل و خرافات مردمش میگریست
امیر کبیر سودای تحولات عظیمی برای کشورش داشت که در کتاب "امیرکبیر" به قلم مرحوم فقید فریدون آدمیت آمده و به تفصیل بیان داشته. آری امیرکبیر ومیجی (امپراطور ژاپن)برنامه اصلاحات خود را همزمان شروع کردند و به بیان بسیاری از صاحب نظران، برنامه اصلاحات امیر کبیر بسیار مفصل تر از میجی بود. مردم ژاپن با امیر خود همراهی کردند، همدل و هم نوا شدند، تلاش و کوشش وافری انجام دادند و بنیان تقدسگونه
تفکر ارجحیت منافع ملی بر منافع فردی را در فرهنگ شان نهادینه کردند. که اکنون ژاپن به یکی از قطبهای عظیم اقتصادی جهان با بالاترین استانداردهای رفاهی زندگی تبدیل گردیده ولی شوربختانه ما چون نخبهکشان چیره دستی هستیم اصلاحگرانمان را کشتیم. سالانه سی میلیون ژاپنی در سالگرد وفات او به آرامگاهش میروند و به سبب اصلاحاتش سر تعظیم فرود میآورند وشکرگزاری میکنند ولی در کشور مهجورم غالب هموطنانم با تاسف و شرمساری اصلا نمیدانند
قبر اسطوره کشورشان، اميرکبير، کجاست.
دکتر عبدالفتاح دوست نازنین و تاریخنگارم در دانشگاه بغداد با نگاه حیرتآمیز میگفت طی دو دهه اخیر حدود ۲۵ میلیون ایرانی از عتبات عالیات دیدن کردند ولی حتی انگشت شمار هم از قبر امیر کبیر که در جنوب شرقی صحن امام حسین (ع) است دیدن نکردند. قبر مردی را که بخشی از داشته های امروزمان را مدیون او هستیم.
در پایان نوشتارم باید عرض کنم
درسی که از تاریخ سرزمینم آموختهام اینگونه بوده که خلاء تدبیر امور این سرزمین عدم وجود انسانهای نیکاندیش و فرهیخته و بلند همت بوده است که رسالت داریم نسل آتی را در این مسیر رهنمون سازیم
نسل حاضر که میراث دار این سرزمین خواهند بود باید به این باور برسند که برای اداره کلان ایران زمین ما نیاز صرف به حاكمان باهوش نداریم ،بلکه به حاکمان فرهیخته محتاجيم چرا که درطول تاریخ خسران های کلانی که مترتب کشور گشته ،بخاطر نبود یا کمبود سردمداران فرهيخته و با عظمت بوده است كه زين پس اين امر خطير به شماها كه صاحبان آینده اين سرزمين هستيد وا نهاده ميشود.....
اگر مطالب فوق مورد تایید شما بود لطفا آن را برای دوستانتان ارسال نمایید??
✅لینک کانال بنده در تلگرام:
https://t.me/mamanomiidd
✅لینک پیج بنده در اینستاگرام:
https://instagram.com/elyas_sheikhi_mamanomiidd?igshid=138sdaowqluzs