
پدرم گویی در آن هنگام میان زمین وآسمان بودم، وقتی باتو قدم برمیداشتم در میان نقاشی ها،، چقدر لذت بخش بود آن لحظه ها، خندها، وقتی دستانم را نگاه میکنم که با آنها نقاشی میکشم، شباهت آنها مرا در عمق فکر تو فرو میبرد، که چقدر فشردن آن ها و گرمای دستان پدرانه ات مرا امید میداد، وچقدر الان دلتنگ تو و دستانت هستم