
(پرداخت مستقیم اگر یه شخصیت بود، چطور توصیفش میکردی؟)
داستان: مسافری از دالانهای نوری
من شهروند شهری هستم که جزو شهرهای شلوغ دنیاست، پرهیاهو اما گنگ و مبهم، هیچکس نام دیگری را نمیداند در واقع همهی ما را پول صدا میزنند، مدام در برخورد بهم تنه میزنیم و بدون عذرخواهی رد میشویم، من گاهی از اپراتورهای بانک شنیدهام که تنها هشت درصد از ما پولها مرئی هستیم و با چشم غیر مسلح دیده میشویم و بقیه نود و دو درصدیهای ما مدام در دالانهای نوری شبیه متروی شهرهای بزرگ که از آنسر دنیا تا اینسر دنیا کشیده شدهاند در حرکتند اما از دیدهها پنهانند، البته من جزو آن نامرئی ها هستم، دوستان مرئی من روزگار خوبی را تجربه نمیکنند بطور مرتب دست به دست میشوند و جزو آلودهترین و بیماریزاترین چیزها بشمار میروند، دست آخر هم له و لورده شده عمرشان به پایان میرسد و در دستگاههای عجیب و غریب با چرخ دندههای بزرگ چون رشتههای پاستا خرد میشوند و سپس به شکل خمیر در میآیند و در آخر، شمایل مکعبمانندی بخود میگیرند، ما پولها در مسیر زندگی خود نشیب و فرازهای زیادی داشتیم اما همواره فرازهای ما خیلی بیشتر و مدرنتر بوده است
اما ما نامرئیها زندگی بهتری داریم و مرگ برای ما معنا و مفهوم ندارد، زندگی جاودانهای را در دالانهای نوری عریض و طویل در پروسهی انتقال خودمان تجربه میکنیم، تجربهی اولین سفرم را فراموش نمیکنم، درست است که سفر سختی بود و من اولین بار توانستم با سیستم دالان نوری و مغناطیسی سفر کنم اما مدام سرگیجه داشتم و مجبور بودم در ایستگاههای هوایی پیاده شده سوار دالان دیگری شوم، خلاصه اینکه برای هر کسی سفر اولش مهیج است، ما پولهای نامرئی یک ویژگی بسیار جالب هم داریم و آن اینست که در حساب هر کس بنشینیم بانک فوری به آن شخص یا شرکت یا کارخانه اطلاع میدهد و پیامک بانک، بانگ شادی و هلهله را برمیانگیزد
بدین صورت من سفرهای زیادی را به همراه تعداد زیادی پول تجربه کردهام دفعات اول، استرس کار اذیتم میکرد اما از خوش اقبالی من هر چند یکبار ورژن جدیدی به سفرهای ما افزوده میشد! این نوع زندگی همهی تفریح من است من و دیگر دوستان نامرئیام دیگر موقع انتقال سرگیجه نداریم و به موقع به محل مورد نظر میرسیم فقط گاهی ایستگاههای بین راهی موردی بود که دوستانم در مورد آن به اتفاق از خستگی خود گله داشتند
یک روز زیبای صاف و آفتابی خبر خوبی را از دوستانم شنیدم و بطور محسوسی تمام صورتم از شادی گل انداخت و چشمانم برق زد، خبر خوب این بود که هر چه پرداخت الکترونیکی پیشرفت میکند راههای ما برای نیل به مقصد سادهتر میشود و دیگر مجبور نیستیم انتقالهای متعدد انجام دهیم و انرژی خود را هدر دهیم، از اپراتورهای بانک شنیدم که گویی راهها بسرعت در حال سادهسازی است و ما با بیشترین وقت استراحت میتوانیم همچنان با اعتبار باقی بمانیم و زندگی جاودانه داشته باشیم چیزیکه با وجود پیشرفت سریع علم پزشکی، برخی موجودات آرزوی آن را دارند
اکنون با وجود چند مرکز رفاهی برای ما پولهای نامرئی، گاهی کارهای انتقال بقدری راحت انجام میگیرد که تا بخود بجنبیم در محل جدید مستقر شدهایم و انتقال ما حتی از چشم بر هم زدن یا آب خوردن که تمثیلی برای کارهای شتابآور است، سریعتر شده است
من در دورهمی دوستانهی پولها، اکثرا از کارهای تعجب انگیز و شگفتآور علمی و پیشرفت تکنولوژی مدرن که جدیدا طراحی و بصورت پروژههای گوناگون اجرا میشود، بسیار سخن میگویم!
در این یادداشت قصهی زندگیم باید بگویم بتازگی کارم را در سامانه #پرداخت_مستقیم_پیمان شروع کردهام واز اینکه عضو سامانه پرداخت مستقیم پیمان هستم خیلی بخود میبالم زیرا آرامش و آسایش فرستنده و گیرنده و خودم با این سامانه به حداکثر رسیده است!
با پیمان دوست داشتنی و سریعم، پیمان میبندم مسیر درست را بپیمایم و موجب خشنودی مشتریانش باشم
باشد که در گردش ایام روزی دوچشماهی خود به دو چشمم ببینم ‼️
چشمان ماهی من
صبری چو سنگ دارد
صد بوسه خواهدَش تا
چشمان او ببارد
🧿♥️♥️♥️🧿
امضا: یک سیتیزن " مجازی "