اسکار شب های بدون ستاره تعلق میگیره به امشب...
میگی چرا؟
میگم چرا؟
وقتی عشقت از درد معده به خودش میپیچه ولی تو بدون اهمیت تو کافه خوشمزه ترین موکای دنیا رو میخوری!
ای کسانی که دوست دارید لقب تلخ رو به دنیا بدید.بیایید براتون داستان تلخ آوردم!
یه وقتایی زندگی به جایی میرسه که میفهمی خودت فراموش شدی!خیلی هامون اینو تجربه کردیم بارها و بارها...تو بهتر میدونی آدم یه موقع هایی کم میاره حسابیا حسابی...
خب امشب هم ازون شب هاست که دوست نداری به این فکر کنی که کسی که دوسش داری کجاست!در چه حال!چی میخوره!میدونی آدم وقتی ببینه یارو بهش بها نمیده کم میاره دیگه نه؟قبول داری؟یا دارم غر میزنم...اولین بار تو عمرم بهش فکر نمی‌کنم...سنگ دل شدم...بد شدم...و از موکای خودم یک دنیا لذت بردم!
تناقض و برا همین موقع ها ساختن نه؟عجیبه؟نه اصلا عجیب نیست.این همون واقعیت های تلخ زندگی که خیلی ها دوسش دارن و همیشه ازش یاد میکنن!
اصلا بعضیا عشق میکنن ازین خاطرات خفن تعریف کنن.
ای شب بی ستاره کافه ویونای من
بمان در دفتر خاطراتم
اشک هایم و دل تنگی و آه امشب من پیش تو امانت...
این راز من و تو
تا ابد
