یه روز خونه مامانبزرگ،بعدازظهر آفتابی....بابابزرگم تو بالکن نشسته و سیگار رو پشت سیگار دود میکنه....
از گوشه چشمش زیر چشمی داخل خونه رو میپاد...
مامانبزرگم از جلو بالکن رد میشه....بابابزرگ گوشه چشمش و تیزتر میکنه...مامانبزرگ خم میشه از رو زمین خورده شیشه ها رو جمع کنه...دونه دونه با دست....حواسش هست دستش زخمی نشه...یه آخ میگه و میشینه...بابابزرگ سرش و برمیگردونه و سیگارش و خاموش میکنه...هرچی از بالکن خونه رو دید میزنه چیزی از صاحب آخ نمیبینه....بدو بدو میام میگم مامانبزرگ چی شد؟بزار بداتین بیارم....میگه مادر چیزی نیست....یه کوچولو خون اومد...یه باد خنک تابستونی میاد تو خونه....بوی سیگار بابابزرگ همراهشه....مامانبزرگ میگه هی روزگار که چه کردی با ما....میپرسم چه کرد؟میگه دنیا وفا دار تر از بعضی آدم هاست...میگم بلندتر بگو بزار بابابزرگ بشنوه....بلند میگه کربلایی ته سیگارت و نریز پای گلدونام...بابابزرگ یه پک میزنه و پوکه رو میریزه پای گلدون....به من اشاره میکنه چایی بیار....مامانبزرگ یه آه دیگه میکشه و میگه حواست باشه شوهردار شدی بزار بزنه شیشه رو بشکونه..... ولی اگه قلبت و شکست مبادا خم شی تیکه هاشو از زمین جمع کنی....حتی اگه حق با تو نبوده!