لب هام با یاد تو کش میان و چشم هام برق میزنند،از اینکه قرار دوباره ببینمت احساس شادی و سرمستی میکنم،تو منو اونجای میبری که شراب هم نمیبرد. به چشم های مشکی ،موهای که لا به لای آن تارهای سفید است فکر میکنم و قلبم پر از شادی میشه
با یاد تو تمام شب رو ذوق میکنم و میخندم و خوشحالم ،به عکس هات نگاه میکنم،به عکس هامون و تو رو میبنم که میخندی و خوشحالی ..به چینی که وقتی میخندی گوشه چشمت میوفته فکر میکنم ،و با خودم میگم ..یه آدم چقدر میتونه زیبا باشه؟چقدر دوست داشتنی و دلچسب ؟مثل بستنی توی زمستون، مثل قطره های بارون که روی سر و صورتت میریزه، مثل هر حس قشنگی که تاحالا داشتم!

اگه بخوام تو رو توصیف میکنم میتونم صدها کلمه راجب تو بنویسم،راجب اینکه بعضی وقتا واقعا دلم رو میکشی،بهم عشق میورزی،وقتی بهت نیاز دارم آغوشت رو به روم باز میکنی و میگی «هی،ما از پسش بر میایم»،تو با کارهات،رفتارهات زیبایی نه با قیافت یا هیکلت
باعث میشی خودم رو دوست داشته باشم و این زیباست..
احساسی که تو میتونی بهم بدی رو هیچ کس دیگه ای نمیتونه بهم بده و این خیلی زیبا و منحصر به فرده!

اما..تو بهم اسیب میزنی و به این معنیه که ..باید ماری جوانای جوانای عزیزم رو ترک کنم،اما چطوری میتونم ترکت کنم؟تو باعث میشی از زمین جدا بشم و جسمم سبک و روحم آزاد بشه،پس چطوری باید دست بردارم از تو ؟چطوری میتونم این دوری رو تحمل کنم؟این سخت و طاقت فرساست ،منم آدم دوری از ماری جوانا نیس قرصتم پس کلی خودم رو توجیح میکنم و بهانه میارم تا خودم رو قانع کنم،ولی در نهایت..
میدونم که باید ماری جوانا رو ترک کنم،اینکارو میکنم..چون که...خب..پس خودم چی؟حتی تو هم به فکر من نیستی مدام درگیر چیز های دیگه ای پس کی به فکر منه؟کی منو دوست داره؟

ولی هنوزم قلبم برای تو هست و برای همیشه میمونه،میدونم که دیگه کسی رو نمیتونم عین تو دوست داشته باشم..و عاشقش باشم از اعماق وجودم..ولی امیدوارم درک کنی که رفتنم مصلحتی نیست من مجبورم ،بخاطرخودم!
