از همه چیز خسته ام عزیزم .لطفا پذیرای آشفتگی من باش.اشفتگی که خودت ان را به وجود اوردی ! نمیخواهم باهام مهربون باشی . نمیخواهم باهات صمیمی بشوم.که اگر بشوم منو مثل یک شکوفه ای که هنوز گل نداده رها خواهی کرد .منو توی کابوس هام رها میکنی و میگذاری انها منو ببلعند و تاریکی بی انتهایی منو فرا بگیرد ... قلب من بی طاقت شنیدن صدای توست و با شنیدن صدای تو ..میتواند پر از شادی شود و در ان جشن و پایکوبی راه بیوفتد .شکم من پر از پروانه های زیبای خوش رنگ در حال رقص میشه .که با حرکت زیبای بال هاشون میتونی به این پی ببری که چقدر در دل من جای پیدا کردی و چقدر عزیز و بزرگواری..

دنیا بی تو رنگ های درخشان و زیبایش را به من نشان نمیدهد .اینقدر عزیز و دوست داشتنی هستی که او هم بخاطر تو با من قهر کرده است ! آخر اینقدر مهربان و دلسوزی که قلب من گنجایش این همه زیبایی را ندارد.چطور میتوانم از بخشندگی های بی نهایت تو سخن بگویم! آخر زبان من از این همه قاصر است! عزیزم به من بگو .با من سخن بگو از همه چیز که دلم میخواهد فقط به ترانه ملایم و شیرین صدایت گوشکنم.به چشم های زیبا و مشکی بی انتهایت نگاه کنم .مردم هنوز این راز را نمیدانند نه؟اینکه میشود در چشم هایت گم شود را میگویم! نگران نشو عزیزجانم اگر بخواهم از از تمام ویژگی هایت بگویم که مردم نمیگذراند تو زنده بمانی .اگر مردم میدانستند که با آن چشم ها چه بلایی به سرم آورده ای مجازاتت که حبس ابد بود .. دوستت دارم .آنقدر دوستت دارم که میگذارم برویی.میگذارم برویی آن بیرون ..در آن دنیای خطرناک و پر هیاهو ..میان دزد های دلفریب و خوش برو رو... میگذارم برویی و خوشحال باشی و قلب مرا با خوشحالی خودت پر از شادی کنی ..وقتی که تو خوشحال باشی دختر جانت هم خوشحال است! مهم نیست اگر با دخترت نباشی .دخترت فقط خوشحالی تو را میخواهد..
