نشسته بود و با حسرت به دختر های در حال رقص نگاه میکرد ..هر چقدر هم سعی میکرد نمیتوانست مثل آنها برقصد ..باله تمرین های سخت و زیادی میخواست که او توانش را نداشت ....
باله را همیشه دوست داشت ،رقص سختی که از اعماق قلبش عاشقش بود !
خیلی ظریف و زیبا بنظر میرسید ...ولی سخت..پا درد های شدید بعدش بسیار دردناک بود ولی او این درد را دوست داشت

پاهای واقعی یک بالرین با درد و زخم های زیادی همراه بود ...مثل پاهای او ولی او یک بالرین نبود ..هنوز نه..ولی او سرسختانه روزی هفت ساعت تمرین میکرد بسیار بسیار کم غذا میخورد ولی هیچ وقت نقش اصلی برای او نبود ..چون او به اندازه کافی خوب..و کافی نبود
اطرافیان او ،او را بخاطر این علاقه افراطی مسخره میکردند ..میگفتند:«تو نمیتوانی»
ولی او سرسختانه ادامه میداد..با غم..با قضاوت..باتحقیر ..تا فقط به موردعلاقش برسد ..این برای جوزفین یک رویا بود..یک رویای دست نیافتی اما شیرین

اما او سرسختانه و لجوجانه ادامه میداد ..بی توجه ادامه میداد که فقط به هدفش برسد ..
جوزفین به ساعت نگاه کرد و متوجه شد وقتش تمام شده..بلند شد و
جوزفین به ساعت نگاه کرد و متوجه شد وقتش تمام شده ..بلند شد وسایلش را جمع کرد و بیرون زد!
در طول راه ایرپادش را بیرون آورد و آهنگ مورد علاقه اش را پلی کرد ...آرام آرام راه میرفت و خیال بافی میکرد ..خودش رو تصور میکرد که نقش اصلی را به اون داده بودند ..یک رویا بود ..یک ..یک خیال دست نیافتنی ،در نظر جوزفین آنقدر دست نیافتنی بود که اگه از مدرسه جادویی هری پاتر برایش نامه میفرستادند منطقی تر بود ..!
به هر حال جوزفین این خیال را هم حتی دوست داشت ...شاید اگر بیشتر تلاش میکرد میتوانست ...فقط شاید
