تادا

من خیلی استرس دارم و خیلی بیخیالم و خیلی هیجان دارم و خیلی ارومم این تضاد بین حرفام و حالتم رو خودمم درک نمیکنم شاید رد دادم و شایدم حق دارم .

نمیدونم چرا انقدر ناراحتم شاید واسه اینکه از یکی انتظارات و خواسته های بیجا داشتم و اون منو بازی داد با یکی دیگه بود و ادعا میکرد با منه و منی که بخاطرش ضربه بدی از خونوادم خوردم خیلی خیلی بد پیششون خرد شدم و خیلی کلافه و حال بدی داشتم هنوزم از اون اتفاق زخم خوردم و بازهم حالم خیلی بد میشه یه حس گرمی خیلی بد رو حس میکنم حس خفگی و احمق بودن اخه چرا من باید اونقدر یه ادم رو بزرگ میکردم؟ شاید از کوچیکی خودمه؟ شاید اونقدرا بزرگ و پخته نشدم که بتونم درست وغلط رو تشخیص بدم ولی اخه من دیگه توانایی تجربه کردن بعضی از دردها رو ندارم کاش زودتر بفهمم بزرگ بشم فراموش کنم و اهمیت ندم و کنار بزارم من خیلی به تنهایی و فک کردن و خوندن کتاب نیاز دارم ولی چرا هنو به سمتشون نرفتم و دارم دورترم میشم بلید یاد بگیرم که اون رفت یعنی خودم خواستم بره اون منو ازار میداد صب و شب بهم خیلی سخت میگذشت اون منو مسخرع میکرد بهم دروغ میگفت و ادعای عاشقا رو در میورد و حالا کمتر از ۶ ماه با یه نفر رل زد که الان برای اون نامه فدایت شوم میزنه و میگه که اهمیت نمیدم چقدر طول بکشه من منتظرت میمونم هه اون اینو برای من همیشه مینوشت و حالا اونو واسه یکی دیه نوشتع یعنی منو با اون اشتباه گرفته یعنی من بازهم اشتباه فک میکنم چون همیشه بهم میگفت که من درموردش اشتباه فکر میکنم .

اون و من همیشه ساعت ۱۱ شروع به چت میکردیم تا ۳ شب و بهترین تایم رو داشتیم و حالا اون از ۸ شب تا ۲ شب داره با یه نفر چت میکنه همونی که بهش قول داده که منتظرش میمونه و داره چت میکنه .

و من فک میکنم که شاید اشتباع از من بود .

ولی دیگران اینطور فک نمیکنن کاش میتونستم از این افکار بزنم بیرون .

کاش یه ادم پایه پیدا میشد تا باهاش چت کنه و سوال هایی رو که دوست دارم ازش بپرسه تا بفهمم که اون یه عوضی بود یا من اشتباه فک میکردم چون یه ماهه ذهنم مشغوله .....