آشیانیه ما

در رویاهایم جایی میان آسمان یک آشیانه دارم

آشیانه ای گرم،صمیمی و زیبا که انگار یک قانون دارد، که هیچوقت افرادی که باعث رنجش من میشوند حق ورود به آن را ندارند و چه خیالِ دلنشینی

ولی بازهم افکار های متناقض نما دست از سر من برنمیدارند و در شیرینی افکارم خودنمایی میکند و زهر خود را میریزد

همانجایی که یاداوری میکند من فقط دلم میخواهد با کسی که خاطر مرا رنجاند و قلب مرا به سلاخی کشید درست همانجا به دور از همه در آن آشیانه به روی ستاره برای همیشه زندگی را زندگی کنم

ولی قانون چه میشود؟