اون قدیما چهارشنبه سوری یه شکل دیگه نه از ترقه های چینی خبری بود و نه از بمب های دست ساز مثل اکلیل سرنج، قدیما نه خیلی هم قدیم یه سی سال پیش که ما بچه بودیم از یه هفته قبل دنبال جمع کردن هیزم بودیم یه انبار اخر کوچه داشتیم البته انبار که میگم خونه ما که اخر کوچه بود یکی دومتر عقب نشینی داشت برای همین از سر کوچه این داخله پیدا نبود ، هیزم ها رو اینجا ذخیره میکردیم تا به وقتش اتیش بزنیم ، روز سهشنبه اخر سال همه جمع میشیدیم اتیش میکردیم نهایت ترقه بازیه ما خریدن اب مقطر از داروخونه و انداختن داخل آتیش بود انصافا صداش هم بد نبود ، دونه یک تومن بود یه تک تومنی نه هزار تومن، خب ما یه ابتکار دیگه هم داشتیم یه پلاستیک زباله با یه کم سیم و کمی الکل تبدیل میکردیم به بالن آرزوها، اسمش اون روزا بالن آرزوها نبود ولی ازین بالن چینی ها که تازه اومده خیلی بالاتر میرفت و چون ساخت خودمون بود واقعا حال میکردیم، یه سال مادر یکی از بچه اومد و کاسه و کوزمون رو ریخت بهم خلاصه اون سال چهارشنبه سوری به گا رفت، فرداش هم گفتن روز چهارشنبه چهارشنبه سوری واقعی بوده وازین حرفا تا اینکه اون بچه ای که از همه بزرگتر بود و محور کوچه گفت زمستون میگذره و... اونی که مادرش ریده بود تو جشن به تیریش قباش برخورد دو دستگی افتاد توی کوچه ی ما، یه سری با این بودن و یه سری با اون این دو دستگی بدون زد و خورد به قهری چند ساله تبدیل شد ، یادباد ان روزگاران یاد باد