ماشینش رو طبقه ی سوم مجموعه پارک کرد ، همراه زن بچه ش بود ، احتمالا بچه های هم ریشش (باجناق) هم همراه ش آورده بود ، میخواستن برن شهربازی طبقاتی مجتمع ، اومد سراغ من که اونجا پارکبان بودم گفت ؛ شماره نداره جای پارک ماشین ها ، گفتم نه ولی هر ردیف با رنگ خاصی مشخص شده ،
گفت همه جای دنیا یه استانداری داره ، یه حروف A,B میزنند عددی میزنند تا مشخص بشه حرفش تقریباً درست بود ولی نه برای اونی که به همون تابلوهای موجود هم توجه نداشت ، از راه خروجی وارد پارکینگ شده بود ، طوری پارک کرده بود که جای دوتا ماشین رو گرفته بود ، با اینکه خطکشی با رنگ زرد مشخص شده بود ولی اون توجه نکرده و دقیق رو خطکش زده بود ، کلی هم ماشینش جلوتر از خط و توی مسیر رفت و آمد بود ، این آدمی که هیچ کدوم از قوانین ساده رو رعایت نکرده بود برام دم از قوانین جهانی میزد ، دیگه کاری به سروصدای زیاد و ریختن اشغال کنار سطل اشغال توی مسیر هم ندارم
با خودم فکر کردم اگر ما بجای ایراد گرفتن از بقیه خودمون قانون رو رعایت کنیم ، به حق دیگران احترام بزاریم چقدر خوب میشد ، اگر از خودمون شروع کنیم کاری هم به قانون شکنی دیگری نداشته باشیم ،
ما هر کدوم یه اتم یا سلول یا مولکول جامعه هستیم
یایه قطعه از پازل این جامعه و این کشور هستیم که خیلی خیلی مهم هستیم و بودن و نقشمون اهمیت داره ، و اینکه رفتارمون تأثیر در شکل جامعه داره . تمام