
گل قلبم» با صدای «شاهین راستین» یکی از ترانههایی است که به تازگی به بازار موسیقی پاپ ایران ارائه شده است.
ترانۀ «گل قلبم» با صدای «شاهین راستین» به تازگی منتشر شده است. این ترانه با متن و آهنگ خود خواننده، شنیده میشود. متن این اثر دارای اشکالاتی است که باعث میشود، نمرۀ قبولی نگیرد. در بیت اوّل این ترانه میخوانیم:
تو مث حس قشنگ خواب خوب بچگیمی
بگو پاداش کدوم دعای خیر زندگیمی
شروعی ساده و بدون زبان شاعرانه، امّا عاطفهمند و تأثیرگذار است. حسی که مطرح میشود، لطیف است و برای مخاطب لذّتبخش است. تشبیه سادهای که در بیت دیده میشود، هم برای مخاطب قابل درک است، هم به ایجاد عاطفه کمک میکند.
تو یه تصویر قشنگی مث بارون روی شیشه
دیدی آخرش رسیدیم حالا هی بگو نمیشه
تشبیهی که آغازگر این بیت است، همان ویژگیهای تشبیه بیت قبل را دارد. در مصرع دوم با دوپاره مواجهیم که از دیدگاه زمان فعل با هم هماهنگ نیستند. رسیدیم مربوط به زمان گذشته است امّا مخاطب در زمان حال به طور مستمر کلمۀ «نمیشه» را بر زبان میآورد.
گل قلبم مال توبارون نم نم مال تو
حتی روزایی که زندگی نکردم مال تو
ترس این که بیشتر از تو زنده باشم مال من
من یه جون دیگه دارم، که همونم مال تو
این بند با عبارت «گل قلبم» آغاز میشود که معنای بهترین قسمت قلب را میدهد و بیانگر عمیقترین و بهترین شکل عواطف است. بارون نمنم لطافت جذابی به مصرع اوّل داده است. مصرع دوم قابل لمس به نظر نمیرسد ، چون مخاطب را بین دو معنا سردرگم میکند. ممکن است آنچه راوی میخواهد، به معشوقش ببخشد روزهایی باشد که در آینده خواهند آمد و طبیعتاً هنوز آنها را زندگی نکرده است. معنای دیگر این عبارت میتواند این باشد که راوی از روزهای رفتهای صحبت میکند، که در آنها با شرایط بدی روبهرو بوده و از نظر خود عملاً زندگی نکرده است. اگر مورد دوم در نظر گرفته شود، با ایراد معنایی مواجه خواهیم بود. مصرع سوم ساده و عاطفهمند و مؤثر است. در مصرع چهارم کلمۀ «دیگه» اضافه است چرا که امکان داشتن بیشتر از یک جان وجود ندارد. این بند، زمزمه پذیر است و به درستی به عنوان بند تکرارشونده در ترانه به کار رفته است.
من برعکس چیزی که نشون میدم
از بس که از آدما بد دیدم
هر لحظه دلم لرزیده ترسیدم
زبان این بند، درمصرع دوم با یک زبان سالم، فاصله دارد. قرارگرفتن دو«از» در نزدیک هم از روانی و سلاست بیت کم کرده است. در مصرع سوم با دو بخش مواجهیم که ربطشان به هم واضح نیست و به طور کل معنای بند، رها شده و جمعبندی مناسبی ندارد.
بمون و اشکِ رو گونهمو پاکش کن
بگو گذشته گذشته رو خاکش کن
به خاطرش نه قضاوتم کن و نه سرزنش کن
بند پایانی که قبل از بند تکرار شونده آمده است، ضربۀ نهایی قابل قبولی به حساب نمیآید و تأثیرگذاری کافی ندارد. مصرع دوم برای مخاطب قابل درک به نظر نمیرسد. در مصرع پایانی عبارتهای «قضاوتم کن» و «سرزنش کن» به هم مرتبط شدهاند و بهتر است هر دو با یک ساختار به کار روند. یا در هر دو عبارت، بخش اول فعل، به «م» ختم شود، یا برای هیچکدام این اتّفاق نیفتد.
متن ترانۀ یادشده با توجّه به اشکلاتی که دارد یک اثر قابل قبول دیده نمیشود و به نظر نمیرسد ماندگار یا به حد کفایت شنیده شود.
شیوا شاکری ترانهسرا
منتشر شده در پایگاه خبری افق تهران به تاریخ آذر ۱۴۰۴