
_گفت : میدونی فرق پرنده ها با بقیه موجودات چیه ؟!
+ گفتم : لابد اونا پرواز میکنن بقیه پروازشون رو نگاه میکنن !
_ گفت : پرنده ها بلاخره یه روزی تصمیم میگیرن که دیگه رو زمین نباشن اونوقت بدون اینکه بدونن پرواز چیه و چطوری باید انجامش بدن خودشون رو از یه ارتفاع بلند رها میکنن .
+ گفتم : تا حالا خودتو رها کردی باید حس عجیبی داشته باشه .
_ گفت : اون لحظه رو تجربه نکردم ولی هرچی که هست باید لحظه قشنگی باشه که پرواز رو یاد اونا میده .
+ گفتم : اگه یکیشون موقع پریدن نتونه به موقع پر و بالش رو هماهنگ کنه چی ؟؟؟
_ گفت: "پرواز را به خاطر بسپار پرنده مردنیست" !
+ گفتم : این که شعر فروغِ ! چرا انقدر عمیق میگی که انگار مال خودته !
_ لبخند زد و گفت : شعر را به خاطر بسپار شاعر هم مردنیست !
[ چیزی نداشتم بگم... سکوت کردم و به آسمون خیره شدم ... ]
_ ولی دوباره گفت : حالا میدونی فرق ماهی ها و پرنده ها چیه ؟
+ گفتم : لابد ماهیها توی آب شنا میکنن ، پرنده ها توی هوا ؟
گفت : ماهی ها توی حبسشونم میتونن شنا کنن ولی پرنده ها وقتی تو قفسن فقط زل می زنم به آسمون و به پرواز فک می کنن !
+ گفتم : برووو بابا دیووونم کردی، حالت خوش نیست حال ما رو هم ناخوش نکن تورو حضرت عباس ...
_ گفت : اگه گفتی فرق دیوونه ها با بقیه آدما چیه ؟
+ گفتم : حتما دیوونه ها باید دوا مصرف کنن ولی بقیه به دوا نیازی ندارن !
_ گفت : همه آدما تو سکوتشون مدام با خودشون حرف میزنن ولی فقط به اونایی که به "من" درونشون احترام میزارن و با خودشون بلند بلند حرف میزنن میگن دیوونه حالا بگو "دیووونه کیه عاقل کیه جوونور کامل کیه" ؟ .
+ گفتم : نمیدونم ، دیونه منم که صدای تو رو بلند بلند میشنوم یا توایی که با من بلند بلند حرف میزنی !
#شهاب_ربیعی