این روزها نوشتن هر آنچه که به ذهنتان میرسد، میتواند مفیدترین کاری باشد که برای آیندۀ ایران میکنید. دربارۀ احساستان نسبت به وقایع بنویسید. دربارۀ کارهایی که در این شرایط انجام میدهید بنویسید. تحلیلتان از شرایط را بنویسید. اینکه فکر میکنید چرا کار به اینجا رسید، فکر میکنید چه پیش خواهد آمد، فکر میکنید چه اتفاقی دارد میافتد، ترسهایتان، آرزوها و حسرتهایی که دارید و در نهایت هر چیزی که در لحظه به ذهنتان میرسد، چه خاطرهای باشد از گذشته، چه فحش باشد، چه نق و ناله باشد، بدون سانسور کردن خودتان، بینگرانی از اینکه ممکنه این چیزی که گفتم به ضرر مملکت باشه، هر آنچه حس میکنید و به ذهنتان میرسد، هر چیزی را به عنوان تجربۀ زیسته بنویسید و جایی ثبت کنید، بماند برای آیندگانی که از خاکستر ما برمیخیزند و شبهایی که روز نمیشد را میکاوند. تا دستکم اگر توان انجام هیچکاری نداریم، توان فریاد زدن نداریم، پژواکی از همهمۀ جاری به گوش آنها برسد و مستنداتی برای مطالعات اجتماعی در اختیار داشته باشند.