ویرگول
ورودثبت نام
جلیلی
جلیلیفراموش مکن اینجا تک و تنهایم و کسی که مرا بفهمد اینجا نیست اندیشه‌ام گویی تحلیل می‌رود این همانا مردن است اگر سکوت کنم.
جلیلی
جلیلی
خواندن ۱ دقیقه·۱۰ ماه پیش

آزادی اول می‌آید ‎این مرگ است که بعد، سر می‌رسد

«و سرانجام ما آموختیم که با یکدیگر سخن بگوییم

آرام آرام و به سادگی

اکنون ما حرف همدیگر را می‌فهمیم—به بیش از این‌مان نیازی نیست.»

‎«آزادی اول می‌آید

‎این مرگ است که بعد، سر می‌رسد»

‎«صلح یعنی عطرِ غذا در شامگاهان

‎صلح یعنی آنکه، ماشینی دمِ در خانه‌ات توقف کند

‎و تو وحشت نکنی

‎صلح یعنی آنکه درِ خانه‌ات را می‌کوبد

‎کسی نباشد، جز یک دوست»

‎«اینجا شب و سپیده دم با لرزشی درهم آمیخته‌اند

‎و هنگامی که تو می‌آسایی، دو دستت بر رویِ زانوانت؛ چون دو کبوتر نور، بر فرازِ جنگل می‌درخشند»

‎«آن زمان که دیگران زیرِ پرچم‌ها، فریاد می‌زنند

‎تو نیز باید فریاد بزنی

‎امّا یادت نرود، کلاهت را تا رویِ ابروانت پایین بکشی

‎این‌جوری نمی‌فهمند، کجا را نگاه می‌کنی

‎هرچند، می‌دانی که آنهایی که فریاد می‌زنند

‎جایی را نگاه نمی‌کنند»

‎«واژه‌ها مثلِ برگِ درختان، گاه خود به خود، سر می‌رسند

‎ریشه‌هایِ ناپیدا، خاک، آب و آفتاب، یاریشان داده‌اند

‎معانی می‌توانند به سادگی، به واژه‌ها بچسبند.

مثلِ تار عنکبوت به برگ‌ها»

–یانیس ریتسوس

..

شعر
۲
۰
جلیلی
جلیلی
فراموش مکن اینجا تک و تنهایم و کسی که مرا بفهمد اینجا نیست اندیشه‌ام گویی تحلیل می‌رود این همانا مردن است اگر سکوت کنم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید