ویرگول
ورودثبت نام
Ayoub
Ayoubعاشقِ رمان و نویسندگی از ایام کودکی تا به حال و چون در تمامی مشکلات بزرگ و کوچکم با تفکّر اینکه میتونم بنویسم آرامش می یافتم پس تصمیم گرفتم نوشتن رو شروع کنم
Ayoub
Ayoub
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

یه شام خوب با کل پولِت


کلاً مبلغ سیصد هزار تومان در جیب داشتم

وکلی کارهای نکرده

نه خانه ای داشتم نه یک ماشین حسابی

یک دست کت و شلوار که دوسال قبل عید خریده بودم و چند ماه یه بار میدادمش خشکشویی

سعی در نو و تمییز نگه داشتنشم خیلی میکردم

چند روز دیگه باز اجاره خونه و قسط وامی که نمیدونم کی خرج شد و حالا مونده بود کابوس سر رسید قسطاش!

البته ماشین پیکانم هم لاستیک میخواست و هم تعویض روغ

تعمیر زیربندو ...‌ بماند سر یه فرصت مناسب

خلاصه خیلی حوصله ام سر رفته بود و کلافه بودم کلافه!!!!

دوماه دیگه هم، تاریخ قرارداد خونه تموم میشد وباید فکر یجای دیگه میکردم

با خودم گفتم ای بابا حالا هرچی فک کنم مثلاً میخواد چی بشه؟

فقط خودمو اذیت میکردمو زن و بچه ی گلمو

پس تصمیم گرفتم دلمو به دریا بزنم

گفتم بدویید آماده شین زود

پرسیدن کجا؟

گفتم سوپرایزه فقط آماده شین زود زود

چون میدونستم اگه لو بدم یا حوصله ندارن یا مخالفت میکنن

زدیم براه با پیکان مدل ۸۰ سفیدِ سپرجوشن

تو جاده یه رستوران سر باز بود

نشستیم دو پرس چلو کباب وزیری سفارش دادم

و یه استیک گوشت باسُس اناری ،واسه دخترم

تو فضای باز زیر آسمون روی تخت سنتی توی حیاط رستوران شامو زدیم با کلی خنده

خیلی الکی خندیدیم و خوش گذروندیم

یه پنجاه تومنم موند ته جیبم

توراه برگشت سر پیچ یه گردنه یوهو الکی ماشین خاموش کرد

تصمیم گرفته بودم امشبو اصلاً خراب نکنم

واسه همین ماشینو زدم کنار جاده

از تو صندوق عقب، چادر و روفرشی و حصیر رو برداشتمو

کبریت و کتری سیاه و چای خشک و قندَ م

دادم دستِ بچه ها

شکر خدا این بند و بساطو همیشه صندوق عقب ماشین داشتم

از گردنه آروم رفتیم پائین

راستش ته دل خودم یکم ترس داشتم اما چون دلگرمی زن و بچه به من ، مردِخونه بود؛ خودمو قوّی و شاد نشون میدادم و میگفتم اینم قسمته بذار ببینیم آخرش چی میشه!

پائین پیچ یه رودخونه بود همونجا چادر زدمو با شاخ و برگ درختان خشک شده یه آتیش براه انداختم و بعد چای آتیشی، بچه خوابش برد و خودمو خانم زیر آسمون کنار آتیش و رودخونه یه چای دِبش ، زدیم تو رگ وای که چه حالی داد!!

حس آغشته به ترس خفیف و ماجراجویی

کم کم بانو هم خوابش گرفت رفت تو چادر کنار بچه خوابید

من موندم و تنهایی شب

کمی به آتیش وَر رفتم

یکم رفتم لبِ آب

یه چوب محکم و کلفت گرفتم دستم تا قوت قلب پیدا کنم

یه سرم به ماشینم زدم

آخرش کنار آتیش چوب تو بغل یه چشم بسته ، یه چشم باز آماده ی خواب شدم

واقعاًچرا سخت میگیریم به زندگی؟

زندگی خیلی قشنگه ؟ کافیه بهش اجازه بدی سوپرایزت کنه

نه اینکه همش با ترس و نگرانی های آینده

همه چیزو خراب و پیش بینی کنی عزیزم

واقعا بهترین خاطراتو میشه تو بدترین شرایط ساخت

????

۱۲
۸
Ayoub
Ayoub
عاشقِ رمان و نویسندگی از ایام کودکی تا به حال و چون در تمامی مشکلات بزرگ و کوچکم با تفکّر اینکه میتونم بنویسم آرامش می یافتم پس تصمیم گرفتم نوشتن رو شروع کنم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید