
ماشین را کنار خیابان پارک کرده و
با عشق زندگیَم در پارک محله مثل هر شب قدم میزدیم
البته بحث امشب مان فرق داشت
هر دو ناراحت بودیم
غُر و لندکنان پیرامون نا عدالتی های زندگی
که چرا فلانی میتواند و ما با این همه زحمت نمیتوانیم
او دارد و ما مثل او نداریم ؟؟؟ اینکه منصفانه نیست و ...
و
خلاصه از این جور حرفهایی که ای کاش از زندگی آدمها پاک میشد تا لذت زندگی را آنجور که باید وشاید دریابند
ساعتی گذشت و با حالی نچندان خوب و ناسپاسانه به بِرگری سر کوچه رفته تا برای شام همبر سفارش دهیم
ساعت یازده و ۵ دقیقه شب بود
آقای محترم فروشنده سفارش ما را ثبت و وجه آنرا دریافت کرد
همانجا روی نیمکت های درون مغازه نشستیم
چشمم از پنجره ، به مردی محترم با لباس کهنه افتاد که بیرون روی پله ها نشسته بود
و با حالتی خاص انگار مرا نگاه میکرد
از نگاه او متعجب شدم
دقایقی بعد پسری یازده یا دوازده ساله با ظاهری نسبتاً خوب وارد مغازه شد
و پرسید آقا ببخشید ارزان ترین چیزی که دارید چیست ؟
فروشنده با تعجب پاسخ داد ، اوّل بگو چه میخواهی تا من هم قیمتش را بگویم
اما پسر باز اصرار کرد آقا ارزانترین غذای شما چیست؟؟چی دارید؟
فروشنده فکری کرد و گفت سیب زمینی و یک تکه فیله مرغ که میشود ۳۵ هزار تومان
پسرک صدایش لرزید و نا امید سرش را زیر انداخت و از مغازه بیرون رفت
انگار موجودی او تا ۳۵ هزار تومان خیلی فاصله داشت
من ، همسرم و خانمی که پای فِر بود با ناراحتی نگاه میکردیم
چندبار خواستم به فروشنده برسانم که من حساب میکنم اما شرایط اجازه نمیداد یا راحتتر بگویم خجالت کشیدم که نکند پسر قبول نکند و جورش جور نشود
از پنجره با چشمانم پسرک رابیرون مغازه دنبال کردم که سمت همان مرد محترم رفت و با مشت به شکم مرد زده و با عصبانیت داد میزد
هرچند صدایشان را نمیشنیدم اما واضح بود حرف و دعوا سر چیست و مرد نیز که بنظر میرسید پدر آن پسر باشد از خجالت سرخ شده و فقط سر به زیر لبخندی تلخ میزد
وقتی سفارش را تحویل گرفتیم ، سوار ماشین شده تا به سمت خانه حرکت کنیم
در راه بازگشت باز همان پدر و پسر را دیدیم هنوز دنبال شام ارزان بودند
که پدر از خجالت بیرون می ایستاد و پسر ۱۱ یا دوازده ساله به مغازه میرفت
آنشب به هر دلیل نشد که شامی را حساب کرده یا دلی را شاد کنیم اما دل خودمان
تا خانه با همسرم بغض کرده و اشک ریزان
و خجالت زده از خدا که ما اینطور ناسپاسی کرده ، در حالی که برخی اینطور برای یک شام ساده هم باید گرسنگی بکشند و هم خجالتِ زن و بچه
برای شامی که
برای ما اصلاً حساب نمی آید
???