
جانم
درست زمانی که
همه ی در ها برویت بسته میشود
و احساس میکنی
زندگی قفل شده است
قفلی که ساخته شده
برای باز نشدن
زمانی که آرامش درونت دستخوش طوفان میشود
و احساس میکنی
دیگر امیدی وجود نخواهد داشت
هنگامی که تلاشهایت را بیهوده پنداشته و خسته میشوی
دنیا با تمام بزرگی اش
در نظر تو
میشود یک سیاه چال
که هیچ راهی به روشنایی ندارد
دیگر پای رفتن نداری
و فکر میکنی
تقدیر تو همین است
که
بسوزی و بسازی
زمانی را میگویم
که خودت را فرسخ ها از خوشبختی دور دیده
و حتی نمیتوانی تصورش را هم داشته باشی
وقتی رویاهایت رنگ تیره و تار بخود میگیرد
و بشدت دست نیافتی مینماید
دیگر شبها نمیتوانی با تصور آرزوهایت بخوابی راحت فرو رفته
و خواسته هایت طعمی نخواستنی بخود میگیرد
و همه چیز
سیاه و کِدِر میشود
وقتی که زندگی سرد و تاریک شده و
غم میشود احساس غالب دِلت
پس به تو تبریک میگویم
بخاطر تحولی بزرگ، که قرار است
درونت رخ دهد
هرچه تلخی ها و نا آرامی ها
و غُرِّشِ آسمانِ درونت بیشتر
بارش شگفتیهای پیش رویت نیز شدیدتر
همانند کرم ابریشم که در پیله ی خود می تند چون از زندگی سیر شده
اما زمانی چشم باز میکند که از خزنده به یک پرنده تبدیل شده است
چون ذاتش پاک است و ابریشمی
هرچند بظاهر
شبیه خزندگان است و بی مقدار
تو نیز بخاطر پاکی درونت
و بیکرانگی ذاتت
در انتظار باش ، شکوهی وصف ناشدنی را
هرچند
چند صباحی به گونه ای زندگی میکنی
که هیچ امیدی بچشم نمی آید
گوارای وجود آن همه پاداش
بخاطر تحمل
دردهایت و بی حوصله گی های
بظاهر
بی پایانت