ویرگول
ورودثبت نام
Ayoub
Ayoubعاشقِ رمان و نویسندگی از ایام کودکی تا به حال و چون در تمامی مشکلات بزرگ و کوچکم با تفکّر اینکه میتونم بنویسم آرامش می یافتم پس تصمیم گرفتم نوشتن رو شروع کنم
Ayoub
Ayoub
خواندن ۴ دقیقه·۵ سال پیش

ورودِ مخفیانه


شبانه

به کوچه ی آدم های پولدار رفتم

عجب خانه هایی

چقدر زیبا و دلربا

واقعا در این خانه ها چه میگذرد؟

انگار هوای یشان هم با هوای سایر جاها تفاوت داشت!

کوچه پر بود از درختان بلند و قدیمی که جذابیت خانه ها را دوچندان میکرد

صبح ، ظهر و شب این محله ها

با بقیه جاها فرق داشت

خانه ای زیبا ، در میان خانه های آن کوچه خودنمایی میکرد،که از سنگ سفید و مرمر

و با سبکی خاص ساخته شده بود

تمام حواس مرا به خود جلب کرد

چند دقیقه ، محو تماشایش شدم عجب مهندسی نابی داشت

سنگ سنگِ خانه با دل آدم بازی میکرد

نگاهم به در افتاد که نیمه باز بود

وسوسه شدم ، با احتیاط و ترس جلو رفته واز میان در حیاط را نگاه کردم

وای چه دلفریب و باشکوه

بخود جرات داده و کمی در رابیشتر باز کردم

خبری نبود ، همه انگار در عمارت مشغول زندگی و کسی متوجه حیاط وسیع و بزرگ نبود

وارد شدم و جلوی در کمی منتظر ماندم تا اگر سگ دارند بتوانم فرار کنم

چند ثانیه ای گذشت و هیچ خبری از سگ نبود اصلاً هیچ کسی نبود !

نفهمیدم کی وارد شوم؛ از کنار استخر و چَمنهای حیاط رد شدم

و پشت یک آلاچیق نسبتاً بزرگ مخفی شدم

کم کم به خودم شهامت داده و روی صندلی آلاچیق نشستم

وای چه هوایی ؟! چه با صفا و چقدر آرام بخش!

کمی بعد بلند شده و کنارِاستخر رفتم

پایم را در آب گذاشتم

چقدر گرم انگار ، زیر آن آتش بود !

آنطرفتر دو ماشین مدل بالا در حیاط پارک شده بود

که جذابیت خانه را دوچندان میکردند !

انقدر حیاط خانه بزرگ و پر از وسایل و تجهیزات بود که اگر کسی هم سر میرسید میشد خود را سریع مخفی کرد

کم کم فکری شیطانی به سرم زد

قدم به قدم و آهسته ، از پلّه های ایوان بالا رفته و از پنجره ی درِ ورودی ، درون حال را نگاه کردم

چراغ ها ، لوسترهای سلطنتی، مبل های طلایی و سفید و فرش های دستبافِ ناب

مدهوشم کرد

به آرامی دستگیره را پایین دادم ، در باز شد

بدون هیچ سر وصدایی مخفیانه وارد شدم

آنقدر دیوانه ی شکوه و جبروت خانه شدم که اگر گیر هم می افتادم ارزشش را داشت !

جلوتر رفتم ؛چقدر بزرگ و با عظمت !!

سنگ هایی که در دیوارهای خانه کار شده بود بقدری عجیب بودند که تماشای آنها برق از سر آدم میپَراند

دو راه پله وجود داشت ، یکی به بالا و یکی به سمتِ پایین

کنار راه پله های پایین ، راهرویی قرار داشت

به سمت راهرو رفتم، چند در چوبی نمایان شد دستگیره ی یکی از در ها را به آرامی چرخاندم ، چِرِکی صدا کرد .نفس در سینه ام حبس شد کمی درنگ کردم ،نه کسی متوجه نشد

از شانسِ بد من، آنجا توالت خانه بود !

هرچند بقدری شیک و پر زرق و برق بود که ارزش دیدن را داشت

چقدر خاص و بزرگ با چه تابلو فرشهایی تزیین شده بود !!

به خود اجازه داده و وارد شدم

بلافاصله در را از تو قفل و مشغول قضای حاجت شدم

روی دیوار مقابل یک پنجره بزرگ نصب شده بود که در صورت خطر میشد از آنجا فرار کرد

بعداز اتمام کار ، به آرامی گوشم را روی در گذاشته خوب گوش کردم ،هیچ خبری نبود

کلید را چرخانده و در را باز کردم

نگاهی به بیرون انداخته ، وقتی مطمئن شدم کسی نیست به آرامی خارج شدم

بیرون از راهرو ، آشپزخانه ای بزرگ خودنمایی میکرد

وارد شدم

به سمت یخچال رفته و درش را باز کردم

وای چقدر پُر و پیمون بود

یک شاخه انگور یاقوتی از سبد پر از میوه برداشتم و به پذیرایی آمدم ، روی کاناپه جلوی تلویزیون که چه عرض کنم سینمای خانگی دراز کشیدم و با لذت شروع به خوردن کردم

ناگهان صدای قدم هایی از راه پله به سمت پائین به گوشم خورد

همانجا خشکم زد و قلبم فرو ریخت ؛

اما خوشبختانه به سمت دستشویی رفت و صدای بسته شدن در راهم شنیدم .

نفسی راحت کشیدم، خواستم بزنم بیرون اما نگاهم به طبقه ی بالا افتاد

بی درنگ و سریع از راه پله های سنگی و با نرده های چوبی که انگار با یاقوت تزیین و کنده کاری شده بودن، روی پنجه های پا ،بالا رفتم

چند اتاق قرار داشت

جلوتر رفتم

درِیکی از آنها نیمه باز بود

به سمت آن رفته

یواشکی نگاه کردم کسی نبود

وارد اتاق شدم

چه تخت دونفره ی راحتی !!

چه اتاق زیبایی

چقدر وسوسه انگیز

عجب بالشتهای پر قویی!!

خودم را روی تخت انداختم و کمی در تخت خواب چرخیدم بعد طاق باز به سقف پر از نقشُ و نگار خیره شدم ، خیلی رویایی بود !!

که یکدفعه خانمی با قد بلند و زیبا وارد اتاق شد

در همان حالت میخکوب شدم

خانم باچشمان درشت ، لباسی بلند و سفید و موهایی بسته شده به من با ترس و تعجب نگاه کرد

هر دو سکوت کرده بودیم

خانم لب به سخن گشوده و گفت عزیزم کی اومدی بالا ؟ یه آشغال دم در گذاشتن چقدر طول کشید ؟

و بعد هر دو آماده خواب شدیم

یادم آمد که تازگی ها آلزایمر گرفته بودم و اینجا خانه ی خودم بود !!!

??????

زندگی همینه گاهی باید به داشته هایمان به چشم نداشته نگاه کرد آنوقت مفهوم زندگی در نظرمان بسیار زیباتر خواهد شد !!!


۷
۰
Ayoub
Ayoub
عاشقِ رمان و نویسندگی از ایام کودکی تا به حال و چون در تمامی مشکلات بزرگ و کوچکم با تفکّر اینکه میتونم بنویسم آرامش می یافتم پس تصمیم گرفتم نوشتن رو شروع کنم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید