
می گن خانم ها دوست دارن مردشون غیرتی باشه .
واسه ما دهه شصتیا در عنفوان نوجوونی
اوج نشون دادن غیرتمون
همون دست به یقه شدن بخاطر عشقمون تو کوچه پس کوچه های محله مون بود
اگرم می خواستیم غلیظ تر و خالصترش کنیم
یه دعوای جانانه تو کوچه ی رغیب عشقی
گاهی هم فیلم سازای خوبی از آب در می اومدیم
مثلا با یکی دوسه تا از رفیقای پایه مون
یه دعوای صوری راه می انداختیم
تا جلوی عشقمون چند نفرو بزنیم و بچشم بیائیم
بماند که گاهی هم رفیقا تو زرد در می اومدن و
جلوی خانم بر خلاف قرار قبلی میریختن سرمون تا می خوردیم میزدنمون
هرچند مهم نبود
چون عشق زندگی آفتاب و مهتاب ندیده بود
اصلا نه زدنمون رو می دید و نه خوردنمون رو
از بس که با حیا و محجوب بود
بماند
اما حرف از غیرت به میون اومد
بله غیرت خیلی چیز خوبیه
اما همش تو دعوا و زد وخورد نیست
یعنی هست
اما چه زد و خوردی بالاتر از
درگیری با روزگار
چه غیرتی بالاتر از جون کندن واسه یه لقمه نون
واسه اینکه آب تو دل عشقمون تکون نخوره
هرچند به قیمت تکون خوردن چار شونه ی یه مرد
زیر بار زندگی
با این همه گرونی و نابکاری روزگار
بله جونم
مردا باغیرتن
اما عیار محکِ غیرت این روزا عوض شده ....