
گاهی درد ها ، رنج ها ، کمبود ها ، کاستی ها
مارا از زندگی چنان سیر کرده و امانمان را میبُرَد که احساس می کنیم فقط چاره ی کار مرگ است ،
مرگ است که بهم ریختگی درونمان را سامان
ونا آرامی ها را آرامش میدهد
دیگر حتی نمیتوانیم فکر کرده و چاره ای بیاندیشیم !
وبمحض فکر کردن ، دچار سردرد میشویم
اینجا نقطه ی عطف است
دقیقاً جایی است که بعد از آن به شکل دیگری زندگی را تجربه خواهی کرد نه شبیه به قبل !
کاملاً درست گفته اند هرمشکلی اگر تورا نکُشد باعث قوی تر شدنت میگردد
نباید همیشه بفکر فرار بود، گاهی باید ایستاد ،محکم و استوار،با سری بالا و شانه های عقب
باید سینه را سپر کرد
قبل از شکست تا جایی که میتوانی بجنگ
خود را قوی و اُستوار نشان بده حتی اگر از درون مثل ژله لرزان باشی
خود را خندان نشان بده تا امید دل خود و اطرافیان باشی حتی اگر درد ها از درون، تورا لِه و در هم شکسته باشند
وقتی جلوی آینه میروی لبخند بزن و بخود بِبال
اگر قرار است غرق شوی ، چرا با احساس ترس و دلهره ؟ چرا با فکر مشغولی و حالِ بد ؟
محکم و با قدمهای استوار به استقبالش برو و اینرا بدان هرآنچه در ذهن و فکر تو ترسناک مینماید در واقعیت هیچ نیست.
هیچ!!!!
درد ها هرچقدر هم آزار دهنده باشند، اما در مقابل محکم ایستادن و اراده ی تو ،تاب مقاومت نخواهندداشت
پس فرار نکن بلکه فراری بده !!