بنام او که نوشتن را آموخت تا عطیه ای عنایت کند درخور بی نهایت
نوشتن پناه آدمیست زمانی که پناهی نمی یابد
زمانی که قلم بر دست میگیریم گویی بر لبه بیکرانگی حضور میابیم
با نوشتن همنوا با لوح و قلم میتوان نگاشت آنچه را که باید ....
هیچ دستاوردی بالاتر از به دست آوردن قلم نیست برای نگاشتن آنچه بدست نیامدنیست.
و در نهایت بی نهایت در وصف قلم ...
?????????????